шарэ́нга

(ст.-польск. szeręg, ад венг. sereg)

строй, у якім ваеннаслужачыя размешчаны адзін побач з другім тварам у адзін бок па прамой лініі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

fit1 [fɪt] n. (of)

1. прыпа́дак; пры́ступ (пра хваробу; таксама перан.);

a fit of coughing/rage пры́ступ ка́шлю/гне́ву

2. пары́ў; на стро́й

by/in fits and starts уры́ўкамі, не рэгуля́рна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ба́льны Ball-;

ба́льны строй (убор) Bllkleid n -es, -er;

ба́льны та́нец Gesllschaftstanz m -es, -tänze

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рассыпны́

1. (сыпучы) Schütt-; Streu-;

2. (што прадаецца ўрассыпную) lse;

рассыпны́ строй вайск. ffene Formatin

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

odświętny

odświętn|y

святочны;

~e ubranie — святочны строй (святочная вопратка)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

niestosowny

недарэчны, неналежны; неадпаведны;

niestosowny strój — неадпаведны строй; неадпаведнае ўбранне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

коло́ннаII (строй, группа людей и т. д.) кало́на, -ны ж.;

пя́тая коло́нна полит. пя́тая кало́на.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Стро́ік ‘галаўны ўбор, які даўней пажылыя кабеты насілі пад хусткай’ (навагр., З нар. сл.), ‘галаўны ўбор удавы, якая другі раз ідзе замуж’, ‘бант з кветкамі на касцюме маладога’ (Сл. ПЗБ). Гл. строй3.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

КІЛЬВА́ТЭРНАЯ КАЛО́НА,

строй караблёў (суднаў), пры якім яны ідуць адзін за адным у адной лініі на ўстаноўленай паміж імі адлегласці. Выкарыстоўваецца пры плаванні па фарватэрах, праз мінныя загароды і інш. Трансп. судны ў гады 1-й і 2-й сусв. войнаў звычайна станавіліся ў некалькі паралельных К.к. У эпоху паруснага флоту К.к. была асн. баявым парадкам злучэння караблёў і наз. лініяй баталіі, а тактыка іх дзеяння — лінейнай тактыкай.

т. 8, с. 259

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

раўня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца; незак.

1. Станавіцца ў строй па прамой лініі.

Р. ў страі.

2. на каго-што і па кім-чым. Імкнуцца быць падобным да каго-, чаго-н.

Р. на лепшых вучняў.

3. з кім-чым. Параўноўваючы сябе з кім-н., прызнаваць роўным.

З ім ніхто не можа р.

|| наз. раўне́нне, -я, н. (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)