trivet

[ˈtrɪvɪt]

n.

1)

а) трыно́жак -ка m., трыно́жка -і f.

б) казлы́ (да які́х падве́шваецца чыгу́н, кацёл)

2) падста́ўка f. (пад гара́чыя стра́вы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Меню́ ’набор страў да снедання, абеду, вячэры’, ’лісток, дзе пералічаны стравы ў сталовай, кафэ, рэстаране’ (ТСБМ). Праз рус. мову (Крукоўскі, Уплыў, 80) з франц. menu ’зменшаны пералік блюд’ < лац. minutas ’зменшаны’ (Голуб-Ліер, 310).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Люгамі́нкі ’прысмакі’ (шчуч., Сцяц. Сл.). Запазычана з польск. legumina (мн. лік), leguminka (з XVI ст.), ’стручковыя расліны (гарох)’, ’крупы’, ’мука’, ’стравы з іх’, якія з лац. legūmina (мн. лік), ’стручковая агародніна’ (Слаўскі, 4, 118–119).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

savoury [ˈseɪvəri] adj.

1. салёны; во́стры (пра стравы)

2. апеты́тны, сма́чны;

savoury food сма́чная е́жа

3. прые́мны, прыва́бны;

not a very savoury reputation няпэ́ўная рэпута́цыя;

not a very savoury district непрыго́жы раён

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Gerícht II n -(e)s, -e стра́ва;

tíschfertiges ~ гато́вая стра́ва;

~e áuftragen* падава́ць стра́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tradycyjny

tradycyjn|y

традыцыйны;

~e potrawy — традыцыйныя стравы;

wiersz ~y — шаблонны (неарыгінальны) верш

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

увары́цца, уварыцца; зак.

1. Дайсці да поўнай гатоўнасці (пра стравы, якія гатуюцца кіпячэннем). Сабіна з цікавасцю глядзела ў акно. Яна бачыла, як Сабастыян сам сёрбаў лыжкай юшку, спрабуючы, ці ўварыліся грыбы. Сабаленка.

2. Паменшаць у вазе, аб’ёме ад уварвання. Многа ўварылася мяса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Нае́дак ’пажытак для арганізма ад з’едзенай стравы, сытнасць’ (полац., Янк. 1; ТС), ’ежа (сытная)’ (рагач., жлоб., жытк., Мат. Гом.), нае́дкі ’яда’ (саліг., Нар. сл.), рус. нае́дка ’ежа, яда’. Параўн. нае́дзены, нае́дны ’сыты, пад’еты’ (ТС), да есці (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Жу́рка ’пэўныя гатункі негустой стравы’ (Сл. паўн.-зах., Шатал.), ’гнаявая жыжка’ (Сл. паўн.-зах.). Памянш. ад жура, жур. Для другога значэння параўн. чэш. žur ’гразь у вадаёме, асадак’ (Малько, Географическая терминология чешского и словацкого языков, 1974, с. 94).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

niewymyślny

niewymyśln|y

1. непатрабавальны, непераборлівы;

2. просты, няхітры; нявычварны;

potrawy ~e — простыя стравы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)