пераступі́ць², -уплю́, -у́піш, -у́піць; зак.
1. што. Добраахвотна адмовіцца ад чаго-н. на карысць другога; ахвяраваць што-н., чым-н.
П. чаргу.
Я лепш сваё пераступлю.
2. каму-чаму. Зрабіць уступку, саступіць.
Старому чалавеку трэба п.
|| незак. пераступа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чу́хацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак.
1. Чухаць, скрэбці сваё цела ці якую-н. яго частку.
Сабака чухаецца.
2. перан. Рабіць што-н. марудна, без жадання (разм.).
Хопіць ч., пара справамі займацца.
|| зак. пачу́хацца, -аюся, -аешся, -аецца.
|| наз. чу́ханне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перагарадзі́цца, ‑раджуся, ‑родзішся, ‑родзіцца; зак.
Аддзяліць сваё памяшканне ад другога перагародкай; адгарадзіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расфармірава́цца, ‑руецца; зак.
Спыніць сваё існаванне ў якасці арганізаванай адзінкі. Гарнізон расфарміраваўся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
psuć
незак. псаваць;
psuć sobie zdrowie — псаваць сабе (сваё) здароўе
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
thy [ðaɪ] pron. poet., relig., dated твой, твая́, тваё, твае́; свой, свая́, сваё, свае́;
Thy kingdom come. Хай прыйдзе Царства Тваё.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
паберагчы́ сов., в разн. знач. побере́чь;
п. гро́шы — побере́чь де́ньги;
~ражы́ сваё здаро́ўе — побереги́ своё здоро́вье
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
біялака́цыя
(ад бія- + лакацыя)
здольнасць жывёл вызначаць становішча якога-н. аб’екта адносна саміх сябе або сваё месцазнаходжанне ў прасторы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ПАЛАНЕ́НІКІ,
палонныя ў ВКЛ, адзін з відаў чэлядзі нявольнай. Выконвалі паншчыну і інш. работы, жылі пры дварах феадалаў, некат. мелі сваё жыллё і ўчасткі зямлі. Паступова палон як крыніца папаўнення чэлядзі нявольнай страціў сваё значэнне. П. часта выкуплялі і як феадальна-залежных сялян саджалі на зямлю, ператвараючы іх у агароднікаў. Заканадаўства ВКЛ 16 ст. было накіравана на памяншэнне колькасці чэлядзі нявольнай, ператварэнне яе ў сялян, якія займаюцца апрацоўкай зямлі. Статут ВКЛ 1588 адмяняў назву «чэлядь неволная» і ўказваў, што ў далейшым гэта катэгорыя насельніцтва будзе называцца «челедью дворною отчызною материстою купленою або полонениками». Збеглых П., як і інш. чэлядзь, належала шукаць і вяртаць з усёй сям’ёй і маёмасцю феадалу. П. нельга было завяшчаць маёмасць, не падараваўшы ім спачатку волю.
Т.І.Доўнар.
т. 11, с. 536
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
наслужы́цца, ‑служуся, ‑служышся, ‑служыцца; зак.
Разм. Многа, доўга паслужыць. Наслужыцца за сваё жыццё.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)