ПРЫ́ НЦЫП (Гаўрыла) (30.6 або 25.7.1894, Грахава, Боснія і Герцагавіна — 29.4.1918),
удзельнік сербскага нац. руху. З 1914 чл. сербска-харвацкай арг-цыі «Маладая Боснія», якая выступала за вызваленне краю ад аўстра-венг. акупацыі і стварэнне адзінай югасл. дзяржавы. Па яе заданні 28.6.1914 забіў у г. Сараева наследніка аўстра-венг. прастола Франца Фердынанда і яго жонку (паводле інш. звестак дзеянні П. і яго паплечнікаў накіроўвала блізкая да сербскай ваен. разведкі тайная арг-цыя «Чорная рука », гл. Сараеўскае забойства ), што стала зачэпкай для развязвання 1-й сусв. вайны. Непаўналетні П. прыгавораны да 20 гадоў катаргі, памёр у турме ад сухотаў.
т. 13, с. 74
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
свабо́ дны в разн. знач. свобо́ дный;
с. грамадзя́ нін — свобо́ дный граждани́ н;
с. до́ ступ — свобо́ дный до́ ступ;
с. ваго́ н — свобо́ дный ваго́ н;
~ная рука́ — свобо́ дная рука́ ;
с. вадаро́ д — свобо́ дный водоро́ д;
~ныя радыка́ лы — свобо́ дные радика́ лы;
~нае падзе́ нне це́ ла — физ. свобо́ дное паде́ ние те́ ла
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
prawica
ж. 1. уст. правая рука ;
2. паліт. правы лагер
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
тана́ рм
(ням. Tonarm, ад Ton = гук + Arm = рука )
прыстасаванне для замацавання адаптара (гуказдымальніка) у прайгравальніку грамафонных пласцінак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Падру́ чнік ’кніга, па якой вывучаюць які-н. прадмет’ (ТСБМ ). Калька польск. podręcznik ’тс’. Далей да рука (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
passport
[ˈpæspɔrt]
n.
1) па́ шпарт -а m.
passport office — па́ шпартны стол
2) Figur. во́ льная рука́ , про́ пуск, до́ ступ -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
разбінтава́ цца , ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; зак.
Разм.
1. Размотваючы, зняць з сябе бінт.
2. Стаць разбінтаваным, вызваліцца ад бінту. Рука разбінтавалася.
3. Развязацца, разматацца (пра бінт). Павязка разбінтавалася.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Масталы́ га 1 ’частка каравячай тушы’ (Растарг. ). Рус. ёнаўск. (ЛітССР) мостолы́ жка ’косць’, мостолы́ га ’перадплечча’, ’галёнка’; цвяр. ’рука без кісці, нага без ступні’, валаг. ’доўгая худая рука ’, алан. мостолю́ га ’вялікая косць з мясам’. Беларуска-рускае. Да масол (гл.). Утварылася ў выніку семантычнага пераносу паводле сумежнасці: ’косць’ > ’мяса’ > ’туша’.
Масталы́ га 2 ’буркун, прыдзірала’ (Растарг. ). Да масол (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лапачы́ на ’рука , ручанька’ (Федар. Дад. ). Утворана ад лапка і суф. -іна , які абазначае адзінкавасць і мае ласкальнае значэнне.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Lí nke sub f -n, -n
1) ле́ вая рука́
2) ле́ вы бок
3) ле́ вая па́ ртыя
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)