паве́сіць сов.
1. пове́сить;
п. паліто́ — пове́сить пальто́;
п. аб’я́ву — пове́сить объявле́ние;
2. (лишить жизни) пове́сить, удави́ть;
◊ п. нос (на кві́нту) — пове́сить нос (на кви́нту)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
смарка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што і без дап.
Тое, што і смаркацца. Смаркаць нос.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кашнэ́
(фр. cache-nez, ад cacher = хаваць + nez = нос)
шыйная хустка або шалік.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
назаліза́цыя
(фр. nasalisation, ад лац. nasus = нос)
лінгв. вымаўленне гукаў з насавым адценнем.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
наза́льны
(фр. nasal, ад лац. nasus = нос)
лінгв. насавы (галосны або зычны гук).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рынало́гія
(ад гр. rhis, -inos = нос + -логія)
раздзел медыцыны, які вывучае хваробы носа.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рынасклеро́ма
(ад гр. rhis, -inos = нос + склерома)
ушчыльненне слізістай абалонкі носа інфекцыйнага паходжання.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рыні́т
(лац. rhinitis, ад гр. rhis, -inos = нос)
запаленне слізістай абалонкі носа; насмарк.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ЕЎРАПЕО́ІДНАЯ РА́СА, еўразійская раса,
адна з асноўных або вялікіх рас чалавецтва, у якую ўваходзяць атланда-балт., балкана-каўказская, беламорска-балт., інда-міжземнаморская, сярэднееўрапейская малыя расы. Сфарміравалася на абшарах Зах., Цэнтр. і Усх. Еўропы, тэр. Каўказа, Пярэдняй, Паўд. і Паўд.-Усх. Азіі. У прадстаўнікоў гэтай расы скура ад светлых да смуглявых адценняў, вочы ад вельмі светлых да цёмных, валасы светлыя і цёмныя, прамыя ці хвалістыя, прыкметна растуць барада і вусы, нос вузкі, рэзка выступае, высокае пераноссе, тонкія вусны, рост ад нізкага да высокага. Малыя расы адрозніваюцца паміж сабой пігментацыяй вачэй і валасоў, формай носа. Сучаснае насельніцтва Беларусі адносіцца да ўсх.-балт. варыянта беламорска-балт. малой расы. Для яго характэрна шырокае тулава і кароткія ногі, сярэднешырокі і сярэдневысокі твар, умерана выступаючы нос. Сярод беларусаў вылучаюцца паўн. і паўд. варыянты. Апошні больш пігментаваны і нізкарослы.
Літ.:
Тегако Л.И., Саливон И.И. Основы современной антропологии. Мн., 1989.
Л.Л.Цягака.
т. 6, с. 400
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дражні́ць, дражню́, дра́жніш, дра́жніць; незак.
1. каго (што). Злаваць, наўмысна раздражняць чым-н.
Д. мядзведзя.
2. што. Узбуджаць, выклікаць якія-н. жаданні.
Д. апетыт.
Смачныя стравы дражнілі нос.
3. Паўтараць у смешным выглядзе чые-н. рухі, словы, а таксама называць крыўднай мянушкай.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)