Trank m -(e)s, -tränke напо́й, напі́так, пітво́; по́йла

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ГАРЭ́ЛКА,

моцны алкагольны напітак; сумесь рэктыфікаванага этылавага спірту (40—56 аб’ёмных %) са змякчанай вадой. Для прыгатавання гарэлкі водна-спіртавую сумесь прапускаюць праз актываваны вугаль, потым фільтруюць. Розныя віды гарэлкі маюць цукар, пітную соду, ацэтат натрыю і інш. Перагонкай зброджаных пладоў і ягад атрымліваюць гарэлку вінаградную, вішнёвую і да т.п.

т. 5, с. 79

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

віно́, ‑а; мн. віны, він; н.

Алкагольны напітак, прыгатаваны з ягад, садавіны. Вінаграднае віно. Сталовае віно.

•••

Сухое віно — віно, якое атрымліваецца ў працэсе браджэння вінаграднага сусла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кака́ва, ‑ы, ж.

1. Трапічнае дрэва, абястлушчаныя зярняты якога ідуць на прыгатаванне шакаладу.

2. Парашок з зярнят гэтага дрэва. // Пажыўны напітак з такога парашку. Выпіць какавы.

[Ісп. cacao.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Кумы́с ’напітак з малака кабылы’ (ТСБМ). Запазычанне праз рус. з тат. кымызъ ’тс’ (Шанскі, 2, 8, 444).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

збі́цень, збітню, м.

1. Уст. Гарачы напітак, які гатаваўся з вады, мёду і вострых прыпраў.

2. Разм. Пра густую масу, збітую, скалочаную з чаго‑н. Збіць збіцень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрапіла́, ‑ы; мн. электрапілы, ‑піл; ж.

Піла, якая прыводзіцца ў дзеянне электраматорам. Прымярае лес спяцоўку З моху, траў — зялёных нітак. І электрапілы зноўку П’юць бярозавы напітак. Маляўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аранжа́д

(фр. orangeade)

прахаладжальны напітак з апельсінавым сокам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Кру́хі 1 ’мясны суп з рошчынай’ (Шатал.). Гл. крухі 2.

Кру́хі 2 ’кісла-салодкі напітак’ (Шатал.). Гл. круха 2.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ром, ‑у, м.

Моцны спіртны напітак з перабрадзіўшага соку або патакі цукровага трыснягу. На стале стаялі яшчэ бутэлькі з лікёрам, ромам і вазы з апельсінамі і ананасамі. Маўр.

[Англ. rum.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)