Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ПАСТА́ЎСКІ КАНСЕ́РВАВЫ ЗАВО́Д.
Засн. ў г. Паставы Віцебскай вобл. ў 1912 як піваварны з-д. З 1939 кансервавы з-д. У Вял.Айч. вайну разбураны. У 1945 адноўлены і рэканструяваны ў вінаробны з-д, з 1953 — сокавы, з 1965 сучасная назва. Асн. прадукцыя (2000): пладова-агароднінныя кансервы, сокі, вінны напітак.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
віно́, ‑а; мн. віны, він; н.
Алкагольны напітак, прыгатаваны з ягад, садавіны. Вінаграднае віно. Сталовае віно.
•••
Сухое віно — віно, якое атрымліваецца ў працэсе браджэння вінаграднага сусла.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кака́ва, ‑ы, ж.
1. Трапічнае дрэва, абястлушчаныя зярняты якога ідуць на прыгатаванне шакаладу.
2. Парашок з зярнят гэтага дрэва. // Пажыўны напітак з такога парашку. Выпіць какавы.
[Ісп. cacao.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Кумы́с ’напітак з малака кабылы’ (ТСБМ). Запазычанне праз рус. з тат.кымызъ ’тс’ (Шанскі, 2, 8, 444).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
збі́цень, збітню, м.
1.Уст. Гарачы напітак, які гатаваўся з вады, мёду і вострых прыпраў.
2.Разм. Пра густую масу, збітую, скалочаную з чаго‑н. Збіць збіцень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электрапіла́, ‑ы; мн. электрапілы, ‑піл; ж.
Піла, якая прыводзіцца ў дзеянне электраматорам. Прымярае лес спяцоўку З моху, траў — зялёных нітак. І электрапілы зноўку П’юць бярозавы напітак.Маляўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аранжа́д
(фр. orangeade)
прахаладжальны напітак з апельсінавым сокам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Кру́хі1 ’мясны суп з рошчынай’ (Шатал.). Гл. крухі2.
Кру́хі2 ’кісла-салодкі напітак’ (Шатал.). Гл. круха2.