Ко́нцам ’абавязкова’ (КЭС, лаг.). Гл. канец.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пуць

1. Чыгунка (БРС). Тое ж пуця́ (Гродз., Слаўг.).

2. Вельмі далёкая дарога, на вялікую адлегласць (Арш., Лаг., Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

Вірая́ ’шула’ (КЭС, лаг.). Да верая́ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кліпа́ць ’кляпаць’ (КЭС, лаг., Бяльк.). Гл. кляпаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кракаці́нне ’жабурынне’ (КЭС, лаг.). Гл. крактавінне 2.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кро́шку ’крыху’ (КЭС, лаг., Яруш.). Гл. крошка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Крэ́мзка ’рыска’ (КЭС, лаг.). Да крэмзаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Курады́м ’куродым’ (ТСБМ, КЭС, лаг.). Гл. куродым.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Адві́льжэць ’зрабіцца вільготным’ (КЭС, лаг.) < польск. odwilżeć.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Адчапі́цца ’адстаць, адысці’ (КЭС, лаг.). Гл. чапляць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)