чарнава́та-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чарнава́та-зялёны чарнава́та-зялёная чарнава́та-зялёнае чарнава́та-зялёныя
Р. чарнава́та-зялёнага чарнава́та-зялёнай
чарнава́та-зялёнае		 чарнава́та-зялёнага чарнава́та-зялёных
Д. чарнава́та-зялёнаму чарнава́та-зялёнай чарнава́та-зялёнаму чарнава́та-зялёным
В. чарнава́та-зялёны (неадуш.)
чарнава́та-зялёнага (адуш.)		 чарнава́та-зялёную чарнава́та-зялёнае чарнава́та-зялёныя (неадуш.)
чарнава́та-зялёных (адуш.)
Т. чарнава́та-зялёным чарнава́та-зялёнай
чарнава́та-зялёнаю		 чарнава́та-зялёным чарнава́та-зялёнымі
М. чарнава́та-зялёным чарнава́та-зялёнай чарнава́та-зялёным чарнава́та-зялёных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шызава́та-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шызава́та-зялёны шызава́та-зялёная шызава́та-зялёнае шызава́та-зялёныя
Р. шызава́та-зялёнага шызава́та-зялёнай
шызава́та-зялёнае		 шызава́та-зялёнага шызава́та-зялёных
Д. шызава́та-зялёнаму шызава́та-зялёнай шызава́та-зялёнаму шызава́та-зялёным
В. шызава́та-зялёны (неадуш.)
шызава́та-зялёнага (адуш.)		 шызава́та-зялёную шызава́та-зялёнае шызава́та-зялёныя (неадуш.)
шызава́та-зялёных (адуш.)
Т. шызава́та-зялёным шызава́та-зялёнай
шызава́та-зялёнаю		 шызава́та-зялёным шызава́та-зялёнымі
М. шызава́та-зялёным шызава́та-зялёнай шызава́та-зялёным шызава́та-зялёных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шы́за-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шы́за-зялёны шы́за-зялёная шы́за-зялёнае шы́за-зялёныя
Р. шы́за-зялёнага шы́за-зялёнай
шы́за-зялёнае		 шы́за-зялёнага шы́за-зялёных
Д. шы́за-зялёнаму шы́за-зялёнай шы́за-зялёнаму шы́за-зялёным
В. шы́за-зялёны (неадуш.)
шы́за-зялёнага (адуш.)		 шы́за-зялёную шы́за-зялёнае шы́за-зялёныя (неадуш.)
шы́за-зялёных (адуш.)
Т. шы́за-зялёным шы́за-зялёнай
шы́за-зялёнаю		 шы́за-зялёным шы́за-зялёнымі
М. шы́за-зялёным шы́за-зялёнай шы́за-зялёным шы́за-зялёных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

я́блычна-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. я́блычна-зялёны я́блычна-зялёная я́блычна-зялёнае я́блычна-зялёныя
Р. я́блычна-зялёнага я́блычна-зялёнай
я́блычна-зялёнае		 я́блычна-зялёнага я́блычна-зялёных
Д. я́блычна-зялёнаму я́блычна-зялёнай я́блычна-зялёнаму я́блычна-зялёным
В. я́блычна-зялёны (неадуш.)
я́блычна-зялёнага (адуш.)		 я́блычна-зялёную я́блычна-зялёнае я́блычна-зялёныя (неадуш.)
я́блычна-зялёных (адуш.)
Т. я́блычна-зялёным я́блычна-зялёнай
я́блычна-зялёнаю		 я́блычна-зялёным я́блычна-зялёнымі
М. я́блычна-зялёным я́блычна-зялёнай я́блычна-зялёным я́блычна-зялёных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ядаві́та-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ядаві́та-зялёны ядаві́та-зялёная ядаві́та-зялёнае ядаві́та-зялёныя
Р. ядаві́та-зялёнага ядаві́та-зялёнай
ядаві́та-зялёнае		 ядаві́та-зялёнага ядаві́та-зялёных
Д. ядаві́та-зялёнаму ядаві́та-зялёнай ядаві́та-зялёнаму ядаві́та-зялёным
В. ядаві́та-зялёны (неадуш.)
ядаві́та-зялёнага (адуш.)		 ядаві́та-зялёную ядаві́та-зялёнае ядаві́та-зялёныя (неадуш.)
ядаві́та-зялёных (адуш.)
Т. ядаві́та-зялёным ядаві́та-зялёнай
ядаві́та-зялёнаю		 ядаві́та-зялёным ядаві́та-зялёнымі
М. ядаві́та-зялёным ядаві́та-зялёнай ядаві́та-зялёным ядаві́та-зялёных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

я́сна-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. я́сна-зялёны я́сна-зялёная я́сна-зялёнае я́сна-зялёныя
Р. я́сна-зялёнага я́сна-зялёнай
я́сна-зялёнае		 я́сна-зялёнага я́сна-зялёных
Д. я́сна-зялёнаму я́сна-зялёнай я́сна-зялёнаму я́сна-зялёным
В. я́сна-зялёны (неадуш.)
я́сна-зялёнага (адуш.)		 я́сна-зялёную я́сна-зялёнае я́сна-зялёныя (неадуш.)
я́сна-зялёных (адуш.)
Т. я́сна-зялёным я́сна-зялёнай
я́сна-зялёнаю		 я́сна-зялёным я́сна-зялёнымі
М. я́сна-зялёным я́сна-зялёнай я́сна-зялёным я́сна-зялёных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ЗЛА́ТКІ (Buprestidae),

сямейства насякомых падатр. разнаедных атр. жукоў. Каля 12 тыс. відаў. Пашыраны ўсюды, найб. у тропіках. Жывуць у лясах, садах на ствалах дрэў, кветках і лісці. На Беларусі 23 віды. Найб. вядомыя З.: антаксія чатырохкропкавая (Anthaxia quadripunctata), вузкацелая двухкрапінкавая (Agrilus biguttatus), вузкацелая зялёная (A. viridis), дубовая (Chrysobothrix affinis), ліпавая (Lampra rutilans), сіняя хваёвая (Phaenops cyanea) і інш.

Даўж. 3—100 мм. Цела клінападобнае, звужанае на канцы, з цвёрдым покрывам, часта з яркім метал. адлівам (адсюль назва). Вусікі кароткія, пілаватыя. Лічынкі плоскія, бязногія, белыя, сляпыя, з расшыранымі пярэднегрудзямі, хіцінізаванай галавой. Развіваюцца і зімуюць пад карой, на травяністых раслінах, пераважна ў каранях, пракладваюць звілістыя хады. Дарослыя кормяцца пылком, нектарам кветак, часткамі раслін.

Златкі: 1 — ліпавая; 2 — сіняя хваёвая; 3 — антаксія чатырохкрапінкавая; 4 — дубовая; 5 — вузкацелая зялёная; 6 — вузкацелая двухкрапінкавая.

т. 7, с. 72

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

цыбу́ля ж. бат. Zwíebel f -, -n;

зялёная цыбу́ля Schníttlauch m -(e)s;

стало́вая цыбу́ля Spéisezwiebel f;

рэ́пчатая цыбу́ля Küchenzwiebel f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

цяві́на, ‑ы, ж.

Сцябліна травы; травінка. Зялёная цявіна мятліцы. / У параўнанні. Францкевіч, абняможаны і вялы, стаў, як цявіна. Чорны. На .. камені стаяла босая дзяўчынка. Гадоў мо з пятнаццаць ёй было. Тоненькая, як цявіна. Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

РАПУ́ХІ сапраўдныя

(Bufonidae),

сямейства бясхвостых земнаводных. Вядомы з верхняй юры і ніжняга мелу (каля 140 млн. г. назад). 21 род, 304 віды. Пашыраны на ўсіх мацерыках, акрамя Антарктыды і Аўстраліі. Найб. вял. род — уласна Р. (Bufo) — каля 200 відаў. Пераважна наземныя жывёлы. Актыўныя ў змроку. 6 відаў у Чырв. кнізе МСАП. На Беларусі 3 віды Р.: зялёная (B. viridis); шэрая, або звычайная (B. bufo); чаротная (B. calamita), занесена ў Чырв. кнігу Беларусі.

Даўж. да 25 см. Тулава звычайна шырокае, грузнае, канечнасці кароткія. Зубы ў большасці часткова або цалкам рэдукаваныя. Р. роду Bufo маюць гарыз. зрэнку, пальцы задніх канечнасцей часткова звязаны плавальнай перапонкай. За вачамі — буйныя ядавітыя залозы (паратыды), а па ўсёй спіне — дробныя. Кормяцца дробнымі беспазваночнымі. Большасць размнажаецца ў вадаёмах, некат. на сушы; ёсць яйцажывародныя і жывародныя віды.

А.​М.​Петрыкаў.

Рапухі: 1 — чаротная; 2 — зялёная; 3 — шэрая.

т. 13, с. 309

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)