гемагра́ма

(ад гема- + -грама)

схематычны запіс колькаснага і якаснага даследавання крыві.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

НАБО́РНА-ПРАГРАМАВА́ЛЬНЫ АПАРА́Т у паліграфіі,

апарат для падрыхтоўкі праграм кіравання наборнымі аўтаматамі. Мае клавіятуры з асартыментам знакавых і камандных клавіш, якія дазваляюць набіраць (праграмаваць) тэксты розных груп складанасці, у т.л. формулы, табліцы і да т.п. Запіс робіцца на перфастужцы, магн. стужцы, інш. носьбітах інфармацыі.

т. 11, с. 89

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

jot​2 [dʒɒt] v. (down) ху́тка занато́ўваць/запі́сваць; рабі́ць каро́ткі за́піс;

Listen to the instructions and jot them down. Выслухайце ўказанні і занатуйце іх.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

protocol [ˈprəʊtəkɒl] n.

1. пратако́л, пратако́льны за́піс;

draw up a protocol склада́ць пратако́л

2. dipl. пратако́л этыке́ту або́ паво́дзін у грама́дстве

3. comput. пратако́л

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

◎ По́нускам ’як папала’ (карэліц., Шатал.) у вырабе: пускай у яго попускам палкаю. Відаць, памылковы запіс, гл. попускам. параўн. рус. подпуск, подпускам ’від кідка, калі прадмет’ляціць блізка да паверхні, нібы падскокваючы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

канспе́кт

(лац. conspectus = агляд)

кароткі запіс, сціслы выклад зместу кнігі, лекцыі, даклада.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сейсмагра́фія

(ад сейсма- + -графія)

аўтаматычны запіс ваганняў зямной кары пры дапамозе сейсмографа.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сейсмакардыягра́ма

(ад сейсма- + кардыяграма)

графічны запіс страсенняў цела, якія выклікаюцца скарачэннямі сэрца.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сігналагра́фія

(ад сігнал + -графія)

запіс гукавой інфармацыі на магнітафоннай стужцы, грампласцінцы, кінастужцы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

даро́ўны, ‑ая, ‑ае.

1. Уст. Атрыманы ў падарунак, падараваны. Дароўны сервіз.

2. Які пацвярджае падарунак, дар. Дароўны надпіс. Дароўны запіс. // у знач. наз. даро́ўная, ‑ай, ж. Спец. Дакумент, які замацоўвае падараваную маёмасць за тым, хто атрымаў яе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)