linage

[ˈlaɪnɪdʒ]

n.

а) ко́лькасьць радко́ў на бачы́не (у дру́ку)

б) парадко́вая апла́та

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

clerical [ˈklerɪkl] adj.

1. духо́ўны

2. клерыка́льны

3. пі́сарскі, канцыля́рскі;

a clerical error апі́ска, памы́лка дру́ку;

clerical work канцыля́рская пра́ца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

разграмі́ць, -млю́, -мі́ш, -мі́ць; -мі́м, -міце́, -мя́ць; -ро́млены; зак., каго-што.

1. Разарыць, разбурыць.

Р. абсталяванне.

Р. склады.

2. Разбіць, знішчыць у баі, у выніку барацьбы.

Р. варожы гарнізон.

3. перан. Раскрытыкаваць, даказаць ілжывасць, памылковасць чыіх-н. перакананняў; разнесці.

Р. артыкул.

|| наз. разгро́м, -у, м.; прым. разгро́мны, -ая, -ае.

Разгромнае выступленне ў друку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

handout [ˈhændaʊt] n.

1. (часта зневажальна) мі́ласціна

2. тэкст зая́вы для дру́ку, прэс-рэлі́з

3. інфарма́цыя, яка́я распаўсю́джваецца; рэкла́мная лісто́ўка, праспе́кт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fdk, FDK = Freie Demokratische Korrespondenz – Служба свабоднага дэмакратычнага друку (ФРГ)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прэ́са

(фр. presse)

агульная назва перыядычнага друку (газет, часопісаў і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фотацынкагра́фія

(ад фота- + цынкаграфія)

фотамеханічны спосаб прыгатавання цынкавых клішэ для друку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

канфіска́цыя, ‑і, ж.

Прымусовае бязвыплатнае адняцце грошай або маёмасці ў карысць дзяржавы. Канфіскацыя памешчыцкіх зямель. Канфіскацыя маёмасці. // Забарона карыстацца творамі друку, прадаваць іх. Канфіскацыя кнігі. □ Амаль усе нумары газеты падвяргаліся канфіскацыі паліцыяй. Шакун.

[Лац. confiscatio.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

put to bed

а) кла́сьці спаць

б) Sl. рыхтава́ць да дру́ку (газэ́ту, ча́сапіс)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

заме́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

1. Знак, зроблены на чым-н., метка.

З. на дрэве.

2. Кароткі запіс.

Зрабіць заметку ў блакноце.

3. Кароткае паведамленне ў друку.

З. ў газеце.

◊

На заметку ўзяць каго-што (разм.) — звярнуўшы на каго-, што-н. увагу, запомніць, запісаць.

|| прым. заме́тачны, -ая, -ае (да 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)