скарб,

дзяржаўная ўстанова ВКЛ; сховішча дзярж. даходаў ВКЛ.

т. 14, с. 439

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

госплемхо́з (госуда́рственное племенно́е хозя́йство) дзяржплемга́с, -са м. (дзяржа́ўная племянна́я гаспада́рка).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Stáatssicherheit f - дзяржа́ўная бяспе́ка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stateswoman

[ˈsteɪts,wʊmən]

n., pl. -women

дзяржа́ўная, паліты́чная дзяя́чка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дата́цыя, ‑і, ж.

Дзяржаўная грашовая дапамога прадпрыемствам, установам і арганізацыям для пакрыцця перавыдаткаў і для іншых патрэб.

[Ад лац. dotatio — дар.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыктату́ра, -ы, мн. -ы, -ту́р, ж.

Нічым не абмежаваная дзяржаўная ўлада, якая апіраецца на сілу пануючага класа.

○

Дыктатура пралетарыяту — улада рабочага класа, якая ўсталявалася ў Расіі пасля 1917 г. ў выніку сацыялістычнай рэвалюцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ула́снасць, -і, ж.

1. Маёмасць, якая належыць каму-н.

Дзяржаўная ў.

2. Прыналежнасць каго-, чаго-н. каму-, чаму-н. з правам распараджэння.

Прыватная ў. на зямлю.

Набыць што-н. ва ў.

Права ўласнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

камісарыя́т, ‑а, М ‑рыяце, м.

Дзяржаўная або адміністрацыйная ўстанова, на чале якой стаіць камісар. Ваенны камісарыят. Народны камісарыят.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кааператы́ўна-дзяржа́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кааператы́ўна-дзяржа́ўны кааператы́ўна-дзяржа́ўная кааператы́ўна-дзяржа́ўнае кааператы́ўна-дзяржа́ўныя
Р. кааператы́ўна-дзяржа́ўнага кааператы́ўна-дзяржа́ўнай
кааператы́ўна-дзяржа́ўнае		 кааператы́ўна-дзяржа́ўнага кааператы́ўна-дзяржа́ўных
Д. кааператы́ўна-дзяржа́ўнаму кааператы́ўна-дзяржа́ўнай кааператы́ўна-дзяржа́ўнаму кааператы́ўна-дзяржа́ўным
В. кааператы́ўна-дзяржа́ўны (неадуш.)
кааператы́ўна-дзяржа́ўнага (адуш.)		 кааператы́ўна-дзяржа́ўную кааператы́ўна-дзяржа́ўнае кааператы́ўна-дзяржа́ўныя (неадуш.)
кааператы́ўна-дзяржа́ўных (адуш.)
Т. кааператы́ўна-дзяржа́ўным кааператы́ўна-дзяржа́ўнай
кааператы́ўна-дзяржа́ўнаю		 кааператы́ўна-дзяржа́ўным кааператы́ўна-дзяржа́ўнымі
М. кааператы́ўна-дзяржа́ўным кааператы́ўна-дзяржа́ўнай кааператы́ўна-дзяржа́ўным кааператы́ўна-дзяржа́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нацыяна́льна-дзяржа́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нацыяна́льна-дзяржа́ўны нацыяна́льна-дзяржа́ўная нацыяна́льна-дзяржа́ўнае нацыяна́льна-дзяржа́ўныя
Р. нацыяна́льна-дзяржа́ўнага нацыяна́льна-дзяржа́ўнай
нацыяна́льна-дзяржа́ўнае		 нацыяна́льна-дзяржа́ўнага нацыяна́льна-дзяржа́ўных
Д. нацыяна́льна-дзяржа́ўнаму нацыяна́льна-дзяржа́ўнай нацыяна́льна-дзяржа́ўнаму нацыяна́льна-дзяржа́ўным
В. нацыяна́льна-дзяржа́ўны (неадуш.)
нацыяна́льна-дзяржа́ўнага (адуш.)		 нацыяна́льна-дзяржа́ўную нацыяна́льна-дзяржа́ўнае нацыяна́льна-дзяржа́ўныя (неадуш.)
нацыяна́льна-дзяржа́ўных (адуш.)
Т. нацыяна́льна-дзяржа́ўным нацыяна́льна-дзяржа́ўнай
нацыяна́льна-дзяржа́ўнаю		 нацыяна́льна-дзяржа́ўным нацыяна́льна-дзяржа́ўнымі
М. нацыяна́льна-дзяржа́ўным нацыяна́льна-дзяржа́ўнай нацыяна́льна-дзяржа́ўным нацыяна́льна-дзяржа́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)