папрасыха́ць, ‑ае; зак.

Разм. Прасохнуць — пра ўсё, многае. Папрасыхалі дарогі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

speed trap [ˈspi:dˌtræp] n. рада́р для кантралява́ння ху́ткасці даро́жнага ру́ху; ча́стка даро́гі, дзе ёсць «лаву́шкі» для шафёраў-ліхачо́ў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ВАЕ́ННА-ГРУЗІ́НСКАЯ ДАРО́ГА,

гістарычная назва дарогі цераз гал. Каўказскі хр. (Крыжовы перавал, 2384 м), якая злучае г. Уладзікаўказ і Тбілісі. Даўж. 208 км. Пракладзена рус. войскамі (рух адкрыты ў 1799). Пасля далучэння Грузіі да Расіі (1801) пачата буд-ва палепшанай дарогі (у 1863 яе палатно забрукавана). Дарога праходзіць па даліне р. Церак, Дар’яльскай цясніне, затым па цясніне р. Байдаркай да перавалу, адкуль спускаецца ў даліну р. Белая Арагві і па правабярэжжы р. Кура падыходзіць да Тбілісі. На Ваенна-Грузінскай дарозе — г. Мцхета (у старажытнасці сталіца Грузіі), Зема-Аўчальская ГЭС, помнікі даўніны (саборы, крэпасці, вартавыя вежы і інш.), што ў сукупнасці з жывапіснымі краявідамі спрыяе развіццю турызму.

т. 3, с. 440

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

заказа́ць², -кажу́, -ка́жаш, -ка́жа; -кажы́; -ка́заны; зак., што, каму-чаму і з інф. (уст.).

Забараніць, зрабіць недаступным.

Усе дарогі яму заказаны.

Сэрцу не закажаш.

Дзясятаму з. (зарачыся ніколі больш не рабіць чаго-н.).

|| незак. зака́зваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абдзернава́ць, ‑дзярную, ‑дзярнуеш, ‑дзярнуе; зак., што.

Абкласці дзёрнам. Абдзернаваць абочыны дарогі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

або́чны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца ўбаку ад дарогі. Прайсці абочнымі сцежкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парасчышча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Расчысціць усё, многае. Парасчышчаць дарогі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

szczęśliwy

szczęśliw|y

шчаслівы;

~ej podróży! — шчаслівай дарогі!

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ты́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

1. Шост, які ставіцца ў полі, на снезе для абазначэння межаў зямельных участкаў, дарогі, і пад.

2. Шост, які выкарыстоўваецца як падпорка для павойных раслін.

|| прым. тычкавы́, -а́я, -о́е (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зна́ны разг.

1. зна́тный, изве́стный;

2. изве́стный, по́знанный в про́шлом;

~ныя даро́гі — изве́стные доро́ги

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)