2 курганныя могільнікі 11—12 ст. паміж в. Курганне Жлобінскага р-на Гомельскай вобл. і р. Дабасна. У адным могільніку пахавальны абрад — трупапалажэнне на спіне галавой на 3, трапляецца трупаспаленне. Знойдзены ганчарная кераміка, пярсцёнкападобныя і сяміпрамянёвыя скроневыя кольцы; шкляныя, сердалікавыя, бурштынавыя і металічныя пацеркі; металічныя прылады працы і інш. Могільнік належаў радзімічам. У другім могільніку пахавальны абрад — трупапалажэнне на гарызонце і ў яме. Знойдзены ганчарная кераміка, жал. нож, шкляныя залачоныя і сердалікавыя, буйназярністыя яйкападобныя пацеркі. Належаў дрыгавічам.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
павянча́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Уступіць у шлюб, адбыўшы абрад вянчання ў царкве. Уся сям’я і радня Марціна і яго маладой пастаялі на тым, каб павянчацца ў царкве.Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
*Нагле́дзіны, нагля́дзяны ’абрад знаёмства бацькоў жаніха і яго сваякоў з нявестай’ (навагр., Жыв. сл.). Да глядзець, параўн. іншыя назвы абраду агледзіны, рус.смотрины і пад.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
хаўту́ры
(с.-лац. chartularium = памінальны спіс нябожчыкаў)
абрад провадаў нябожчыка для пахавання, а таксама жалобны стол, абед па нябожчыку.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
augury
[ˈɔgjəri]
n., pl. -ries
1) прадказа́ньне; прадве́сьце n.; прыкме́та f., знак -у m.
2) абра́д прадказа́ньня
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Каля́дымн.
1. Wéihnacht f -, Wéihnachten n -s; Wéihnachten pl (высок.);
2. (абрад) Wéihnachtsliedersingen n -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ахвярава́ннен.
1. Spénde f -, -n; Kollékte f -, -n (у царкве);
2. (абрад) Ópferung f -, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
містэ́рыяж.
1. (жанр тэатра) Mystéri¦enspiel n -s, -e;
2. (рэлігійны абрад) Mystérium n -s, -ri¦en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пахава́нне, -я, мн. -і, -яў, н.
1.гл. хаваць², хаўтуры.
2. Цыкл абрадаў, звязаных з ушанаваннем памяці нябожчыка і праводзінамі яго ў апошні шлях.
3. Месца, дзе пахаваны хто-н.
Раскопкі пахаванняў.
|| прым.пахава́льны, -ая, -ае (да 2 знач.).
П. абрад.
Пахавальная (наз.: паведамленне з дзеючай арміі родным пра гібель ваеннаслужачага; разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
obrzezać
зак.
1. абрэзаць;
2.kogo здзейсніць над кім абразанне (абрад)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)