1. Пракалоць, праткнуць наскрозь. [Юрка] тады са злосцю поркае прутком у зямлю і чуе, што прапароў свой чаравік, дастаў аж да нагі.Пташнікаў.
2. Панесці глыбокую рану, пракалоць чым‑н. вострым. [Талаш:] — А ведаеш, Саўка не такі ўжо прапашчы чалавек. Вось жа не сказаў Васілю пра нас, хоць злодзей і канакрад. З нажом кінуўся, бок прапароў.Колас.— Я таксама памагаў будаваць ім хату, ды нагу сабе прапароў цвіком.Масарэнка.
3. і без дап. Пароць некаторы час (гл. пароць у 1–3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
1.што. Паламаць напалам, на часткі. Пераламаць палку.// Ударам пашкодзіць, перабіць (пра косці). Пераламаць руку. □ Як баліць спіна, здаецца — яе пераламалі ў паясніцы.Пташнікаў.
2.што. Паламаць усё, многае. Вецер пераламаў усе дрэвы.
3.што. Крута сагнуць. Пераламаць ліст кардону.
4.перан.; каго-што. Перамяніць, зрабіць іншым (характар, звычкі, паводзіны і пад.). Максім з гэтага зрабіў вывад, што Таня і тут патрапіла пераламаць свой характар.Машара.Не знайшлі падыходу к чалавеку, не дапамаглі яму па-сапраўднаму пераламаць сябе.Казлоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
1. Змяніць свой строй, размясціцца ў страі іначай. Перастроіліся роты. □ Самалёты парамі пабеглі на старт і цесным строем ірванулі ў паветра .. Яшчэ на развароце заднія падцягнуліся, перастроіліся, і група лягла на курс.Алешка.
2. Пераключыцца на прыём іншых радыёхваль.
3. Змяніць намеры, планы, арганізацыю свайго жыцця, працы і пад. Як .. [Лясніцкі] хутка перастроіўся! Колькі прайшло таго часу, як ён з такім вось энтузіязмам сеяў і будаваў. А сёння — такі салдат. Нібы ўсё жыццё толькі і займаўся тым, што ваяваў.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ухо́даць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Разм.
1. Пазбавіць жыцця, забіць; загубіць. [Шура:] Зараз [Коля Дзееў] будзе тут. Тол нёс... Ахова за ім гналася. Ён аднаго ўходаў.Кучар.Аж пабялеў [Гаркун] ад злосці і з пенай у роце закрычаў: — Я яе [Ніну] уходаю... У турму пасаджу!..Гроднеў.
2. Змардаваць, знясіліць, змучыць. Для кожнага, хто яго бачыў упершыню, было відавочна, як уходала.. [Міклашэвіча] тая хвароба.Быкаў.
3. Патраціць, расходаваць. Уходаць усе грошы. □ Я ўспамінаю працавіты свой народ, Які ў пясок нямала сілы ўходаў.Лойка.// З’есці. Дзеці хутка ўходалі гаршчок кашы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фэст, ‑у, М ‑сце, м.
Царкоўнае прастольнае свята (часцей каталіцкае). Увесну, у дзень Ефрасінні — заснавальніцы манастыра.. наладжваўся квяцісты і шумлівы фэст, на які прыязджаў народ з шырокага наваколля.Хадкевіч.// Наогул свята з кірмашамі і пагулянкамі. Яны [дочкі] думаюць, што тут па-ранейшаму спраўляюць старыя фэсты, і пераходзяць па чарзе з хаты ў хату сваёй шматлікай радні.Ракітны.//Разм. Якое‑н. мерапрыемства пад гэтай назвай. — Мы свой «фэст» наладзім, — казаў Сцёпка, бо моладзь згаварылася пусціць канал якраз у гэты дзень, калі збярэцца народ каля «святога калодзежа».Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лоб (род. ілба́, (после гласных) лба) м. лоб;
◊ у лоб — в лоб;
л. у л. — лоб в лоб;
з-пад ілба́ — исподло́бья;
ме́дны л. — презр. ме́дный лоб;
на лбе напі́сана — на лбу напи́сано;
хоць у л. страля́й — хоть в лоб стреля́й;
запіса́ць на лбе — записа́ть на лбу;
сутыкну́ць ілба́мі — столкну́ть лба́ми;
забры́ць л. — (каму) забри́ть лоб (кому);
аж во́чы на л. ле́зуць (выла́зяць) — глаза́ на лоб ле́зут;
пусці́ць (сабе́) ку́лю ў лоб — пусти́ть (себе́) пу́лю в лоб;
падста́віць (свой —) л. подста́вить (свой) лоб;
ілбо́м сцяну́ не праб’е́ш — посл. лбом стены́ (сте́ну) не прошибёшь;
заста́ў ду́рня бо́гу малі́цца, дык ён і лоб разаб’е́ — посл. заста́вь дурака́ бо́гу моли́ться — он и лоб расшибёт
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
не́сціIнесов.
1.в разн. знач. нести́; (убытки — ещё) терпе́ть;
н. дзіця́ на рука́х — нести́ ребёнка на рука́х;
н. адка́знасць — нести́ отве́тственность;
н. ва́рту — нести́ карау́л;
н. пакара́нне — нести́ наказа́ние;
н. культу́ру ў ма́сы — нести́ культу́ру в ма́ссы;
н. лухту́ — нести́ вздор;
2. (увлекать за собой) нести́, уноси́ть, мчать;
ве́цер нясе́ пыл — ве́тер несёт пыль;
3.безл. (о холоде, запахе и т.п.) тяну́ть; нести́;
4.разг. держа́ться, держа́ть себя́;
высо́ка сябе́ н. — держа́ться (держа́ть себя́) высокоме́рно;
◊ нясе́ як з бо́чкі — несёт (тя́нет) как из бо́чки;
н. свой крыж — нести́свой крест;
куды́ но́гі нясу́ць — куда́ но́ги несу́т
не́сціIIнесов. (класть яйца — о птицах) нести́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
varnish
[ˈvɑ:rnɪʃ]1.
n.
1) ляк -у m., паліту́ра f.
2) лякіро́ўка f.
The varnish on the table has been scratched — Лякіро́ўка на стале́ была́ паскрэ́баная
3) гля́нец -цу, бляск -у m., паліту́ра f.
4) Figur. прыкрыцьцё n., ма́ска f.
She covers her selfishness with a varnish of good manners — Яна́ прыкрыва́е свой эгаі́зм ма́скай до́брых мане́раў
2.
v.t.
лякава́ць, палі́раваць
3.
v.i.
маскава́цца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
within
[wɪˈðɪn]1.
prep.
1) у ме́жах, на праця́гу чаго́
within the man’s powers — у ме́жах людзкі́х сі́лаў
within a week — на праця́гу ты́дня
2) у сярэ́дзіне, уну́тры чаго́
2.
adv.
1) у сярэ́дзіне, унутры́
The house has been painted within and without — Дом быў пафарбава́ны ўсярэ́дзіне й зво́нку
2) у сабе́, у душы́
to keep one’s grief within — трыма́ць свой боль у сабе́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)