Schúlzeit f -, -en

1) вучэ́бны час

2) год навуча́ння [вучо́бы]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wártezeit f -, -en

1) час чака́ння

2) прасто́й (машыны)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wésteuropäisch a заходнееўрапе́йскі;

~e Zeit заходнееўрапе́йскі час (па Грынвічу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wohingégen cj у той час як, між тым як

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

z. s. Z. = zu seiner Zeit – у свой час

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

*Маладажэня, молодожэня ’хлопец ці дзяўчына перад вяселлем’ (ТС). Відавочна, з польск. młodożeństwo ’тс’, młodożeniec ’малады’. На Палессі пашыраны назвы малады і маладая ’шлюбная пара ў час вяселля’. Параўн., аднак, серб.-харв. младо́жења ’жаніх’, ’малады (у час вяселля)’. Магчыма, гэта палескі архаізм.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

адве́яцца, ‑ваецца; зак.

Ачысціцца ў час веяння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адфільтрава́цца, ‑руецца; зак.

Аддзяліцца ў час фільтравання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паматля́цца, ‑яецца; зак.

Разм. Матляцца некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пацёхкваць, ‑ае; незак.

Час ад часу цёхкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)