Verbum

анлайнавы слоўнік

рэзе́рв м. Resérve [-və] f -, -n; Vórrat m -(e)s, -räte; Rücklage f -, -n (ашчаджанне,зберажэнні); вайск. Resérve f, Rückhalt m -(e)s, -e;

такты́чны рэзе́рв Kámpfreserve f;

мець што-н у рэзе́рве etw. im Rückhalt háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

opinia

opini|a

ж.

1. думка, погляд;

opinia publiczna — грамадская думка;

2. рэпутацыя;

cieszyć się dobrą ~ą — мець добрую рэпутацыю

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

oskoma

oskom|a

ж.

1. аскома;

2. перан. прага;

mieć ~ę na co — прагнуць (жадаць) чаго, мець прагу да чаго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pęczek

pęcz|ek

м. пучок;

sprzedawać co na ~ki — прадаваць што пучкамі;

mieć czego na ~ki разм. мець чаго ўдосталь

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dokładać

незак. дакладаць; дабаўляць, прыбаўляць;

dokładać starań, żeby co zrobić — прыкладаць намаганні, каб што зрабіць;

dokładać do interesu — мець страты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

randka

randk|a

ж. разм. спатканне (любоўнае);

mieć ~ę z kim — мець спатканне з кім;

~a w ciemno — спатканне ўсляпую

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

reputacja

reputacj|a

ж. рэпутацыя;

dbać o (swoją) ~ę — клапаціцца пра (сваю) рэпутацыю;

mieć złą ~ę — мець дрэнную (кепскую) рэпутацыю

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rozporządzenie

rozporządzeni|e

н. распараджэнне; пастанова;

przygotować ~e — падрыхтаваць пастанову;

wydać ~e — выдаць распараджэнне;

mieć do ~a — мець у распараджэнні

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wątpliwość

wątpliwoś|ć

ж.

1. сумненне;

mieć ~ci — мець сумненні, сумнявацца;

podać w ~ć — паставіць пад сумненне;

2. сумніўнасць, няпэўнасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ве́стка ж. изве́стие ср., све́дение ср., весть;

мець ~ку (~кі) — име́ть изве́стие (изве́стия);

паво́дле іх ве́стак — по их све́дениям;

ад яго́ даўно́ няма́ ~так — от него́ давно́ нет изве́стий (весте́й);

паво́дле ве́стак дру́ку — по сообще́ниям печа́ти;

◊ прапа́сці без ~ткі — пропа́сть бе́з вести

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)