unfailing [ʌnˈfeɪlɪŋ] adj.

1. невычарпа́льны, невычэ́рпны;

his unfailing devotion яго бязме́жная адда́насць

2. надзе́йны; нязме́нны; нясто́мны;

an unfailing friend ве́рны ся́бар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wartime [ˈwɔ:taɪm] n. вае́нны час, ліхале́цце;

in wartime падча́с вайны́;

wartime memoirs вае́нныя мемуа́ры;

his wartime experiences во́пыт яго́ вае́ннага жыцця́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

whip-round [ˈwɪpraʊnd] n. BrE, infml збор гро́шай;

His mates had a whip-round for him. Сябры сабралі для яго грошы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

памі́ма, прыназ. з Р.

Разм. Спалучэнне з прыназоўнікам «паміма» выражае аб’ектныя адносіны: ужываецца для ўказання на прадмет або асобу, без ўдзелу якіх ці незалежна ад якіх што‑н. праходзіць, адбываецца; не прымаючы каго‑, што‑н. пад увагу. І раптам адчуў сябе Ігнась адрэзаным, асобным ад усяго, як бы ў другім свеце, на другой зямлі; усё стала як бы па-за яго істотаю: вось робіцца ўсё на свеце паміма яго, далёка ад яго. Чорны. Спачатку слова «наша» ішло неяк паміма яго думак, адскоквала ад сялянскага сэрца, як гарох ад сцяны — нешта нязвычнае, новае. Бядуля. І зноў цэлы рад вобразаў выплывае ў памяці паміма яго [Лабановіча] волі, і сэрца шчыміць болем утраты. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ачы́так ’расходнік, Sedum’ (мін., Кіс.), очыток (Бесар.), укр. очиток, рус. очиток. Згодна з Мяркулавай, Очерки, 109, укр. і рус. формы з очисток (у сувязі з яго лекавымі, ачышчальнымі якасцямі), аднак пры гэтым цяжка вытлумачыць выпадзенне ‑с‑; параўн. іншыя назвы расліны адцытнік, сытнік (захад Беларусі, гл. Кісялеўскі, Аб нек. асабл., 28), да семантыкі гл. польск. дыял. odczynić ’вылечыць’, odczyna ’нейкая расліна’ (Карловіч); геаграфія слова не дазваляе звязаць яго з чыты ’цвярозы’ (Касп.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

зіхце́ць, зіхаце́ць

1. (блішчэць) fúnkeln vi, blítzen vi, glítzern vi;

яго́ во́чы зіхця́ць séine Áugen léuchten [fúnkeln];

2. (пералівацца) schíllern vi; reflektíeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

утрыма́нец м. Famíli¦enmitglied óhne Éinkommen, ábhängiges [únselbstständiges] Famíli¦enmitglied; Únterhaltsberechtigte (sub) m -n, -n;

у яго́ тры ўтрыма́нцы er hat drei Persónen zu unterhálten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

цьмяне́ць

1. (цямнець) dúnkel wérden, dúnkeln vi;

2. перан. (траціць сваю якасць, выразнасць) verblássen vi (s);

яго́ сла́ва цьмяне́е sein Ruhm verblásst

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нідзе́ прысл. nírgends;

яго́ нідзе́ не́льга знайсці́ er ist nírgends zu fínden;

як нідзе́ ў све́це wie sonst nírgends auf der Welt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падмяні́ць

1. (тайна замяніць) únterschieben* vt;

2. (часова замяніць каго-н.) áuswechseln vt; áblösen vt;

◊

яго́ бы́ццам падмяні́лі er ist wie áusgewechselt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)