Verbum

палюбо́ўнік, -а, мн. -і, -аў, м., чый або каго.

Мужчына, які знаходзіцца ў пазашлюбнай сувязі з жанчынай.

панако́шваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., чаго.

Накасіць чаго-н. у дастатковай або вялікай колькасці.

П. сена.

панакрыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., каго-што.

Накрыць усё, многае або ўсіх, многіх.

П. дзяцей.

П. сталы.

пападве́шваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што (разм.).

Падвесіць усё, многае або ўсіх, многіх.

П. лямпы.

пападсціла́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., каго-што і чаго.

Падаслаць¹ усіх, многіх, усё, многае або ўсім, многім.

паперано́сіць, -но́шу, -но́сіш, -но́сіць; зак., каго-што.

Перанесці ўсё, многае або ўсіх, многіх.

П. дровы пад павець.

парадзі́ха, -і, ДМ -дзісе, мн. -і, -дзіх, ж.

Жанчына, якая раджае або толькі што нарадзіла дзіця.

зімо́вішча, -а, мн. -ы, -аў, н.

Месца, памяшканне, дзе зімуюць або спыняюцца зімой людзі.

Спыніцца ў зімовішчы.

імпарцёр, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Асоба, арганізацыя або краіна, якая імпартуе што-н.

І. нафты.

кайнэ́, нескл., н. (спец.).

Агульнанародная мова, што ўзнікла на аснове якога-н. пашыранага дыялекту або некалькіх дыялектаў.