ду́шенька

1. (к душа́) ду́шачка, -кі ж.;

2. (при обращении) ласк. галу́бка, -кі ж., я́сачка, -кі ж., лю́бачка, -кі ж., мі́ленькая, -кай ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пле́чико ср.

1. уменьш.-ласк. плячу́к, род. плечука́ м.;

2. (подкладка в одежде) плячу́к, род. плечука́ м.;

3. (у сорочки) шле́йка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гадзі́нка ж., уменьш.-ласк., разг. часо́к м., ча́сик м.;

ляж і паспі́ ~ку — ляг и поспи́ часо́к (ча́сик);

◊ пасядзе́ць ша́раю ~каю — посу́мерничать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каро́ўка ж., уменьш.-ласк. коро́вка;

○ бо́жая к. — зоол. бо́жья коро́вка;

◊ абы́ к., бу́дзе і вяро́ўка — посл. была́ бы коро́вка, бу́дет и верёвка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

като́к, -тка́ м.

I (площадка для катания на коньках) като́к

II тех. като́к

III уменьш.-ласк. ко́тик

IV бот. (вербы) серёжка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кулачо́к I, -чка́ м.

1. уменьш.-ласк. кулачо́к;

2. тех. кулачо́к, кула́к

кулачо́к II, -чка́ м., уменьш., ирон. кулачо́к; см. кула́к II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лы́чка ср.

1. уменьш.-ласк. лы́чко;

2. чаще мн. (нашивки на погонах) лы́чки;

◊ вы́меняць л. за раме́ньчык — погов. променя́ть куку́шку на я́стреба

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ры́бка ж.

1. уменьш.-ласк. ры́бка;

2. пренебр. рыбёшка;

◊ р. ў рацэ́, ды не ў руцэ́ — погов. ви́дит о́ко, да зуб неймёт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

са́начкі (род. са́начак) ед. нет, уменьш.-ласк. са́ночки, сала́зки;

◊ лю́біш ката́цца, любі́ і с. вазі́ць — посл. лю́бишь ката́ться, люби́ и са́ночки вози́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гаспада́р, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.

1. Уласнік, уладальнік каго-, чаго-н.

Г. кватэры.

2. (звычайна з азначэннем). Той, хто вядзе гаспадарку, займаецца гаспадарчымі справамі.

Руплівы г.

3. перан., чаго. Паўнаўладны распарадчык.

Народ — г. сваёй краіны.

Г. свайго лёсу.

4. Галава дома, сям’і.

Г. за гарэлачку, а гаспадыня за талерачку (прыказка). Г. — галава ў хаце (прыказка).

◊

Гаспадар свайго слова (адабр.) — пра чалавека, у якога слова не разыходзіцца са справай.

|| ж. гаспады́ня, -і, мн. -і, -ды́нь; ласк. гаспады́нька, -і, ДМ -ньцы, мн. -і, -нек.

|| прым. гаспада́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)