a man of great talent выклю́чна таленаві́ты чалаве́к;
a person of no talent бе́здар, бязда́рны чалаве́к
2. таленаві́тая асо́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
was[wɒz, wəz]1-я, 3-я асоба, адз. л., прошл. ч. адbe;He was late. Ён спазніўся;
She was alo ne. Яна была адна.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
format, ~u
м. фармат; памер;
człowiek dużego (światowego) ~u — вялікі чалавек; буйная асоба
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
indywidualność
indywidualnoś|ć
ж. індывідуальнасць;
on jest wielką ~cią — ён выключная (выдатная) асоба
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Interesséntm -en, -en
1) заціка́ўленая асо́ба; заціка́ўлены бок
2) камерц. (са)ўдзе́льнік, кампаньён
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Падда́ны ’асоба, якая знаходзіцца ў падданстве якой-н. дзяржавы’. Ст.-бел.подданый ’падданы’ (1434 г.). З польск.poddany (Булыка, Лекс. запазыч., 21). Польскае слова калькуе лац.subditus ’тс’ (Фасмер, 3, 296).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Выміна́ка ’асоба, якая апрацоўвае лён церніцай’ (Жд., 1). Ад вымінаць пры дапамозе суф. ‑ака, даволі распаўсюджаным у гэтай катэгорыі ў бел. і ўкр. мовах (гл. Карскі 2–3, 35). Параўн. мяць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Каржэ́іна ’вельмі закарэлая, брудная асоба’ (Нар. словатв.), ’вельмі закарэлы, брудны’ (З нар. сл.). Да корж (гл.) і папярэдніх лексем. Словаўтварэнне: каржэіна ад каржэй (гл.) і суфікса ‑іна. (Nomen augmentativum et peiorativum).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сканазо́біцца ‘скрывіцца’ (Ян.). Да кано́зіцца ‘капрызнічаць, крыўляцца’ (гл. каназа) шляхам збліжэння з каназо́бка ‘пасудзіна, сплеценая з лазы і саломы’ (Касп.), параўн. конозо́біцца ‘капрызнічаць, куксіцца’, коно́зіцца ‘фанабэрыцца’, коно́за ‘капрызная фанабэрыстая асоба’ (ТС).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
рэферэ́нт
(лац. referens, -ntis = які паведамляе)
1) службовая асоба, якая з’яўляецца дакладчыкам або кансультантам па пэўных пытаннях;
2) асоба, якая складае або чытае дзе-н. рэферат.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)