сэнсаадро́знівальны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць сродкам сэнсавага адрознення аднаго чаго‑н. ад другога. Сэнсаадрознівальная функцыя гукаў. Сэнсаадрознівальная прыкмета.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намінаты́ўны, ‑ая, ‑ае.

У граматыцы — які служыць для называння, абазначэння (прадметаў, з’яў, якасцей, дзеянняў). Намінатыўная функцыя слова. Намінатыўны сказ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недастатко́васць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць недастатковага. Недастатковасць абвінаваўчых матэрыялаў.

2. Спец. Недастатковая функцыя якога‑н. фізіялагічнага органа. Сардэчная недастатковасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

funkcja

funkcj|a

ж.

1. функцыя;

~a gruczołów — функцыя залоз;

2. абавязкі; кола дзейнасці;

pełnić ~ę — выконваць абавязкі;

odwołać z pełnienia ~i — адхіліць (звольніць) ад выканання абавязкаў;

3. мат. функцыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

◎ Пасцёнка ’мата’ (кадінк., Сл. ПЗБ). Палескае. Да сцяна (гл.). Дэмінутыўная функцыя фарманта pa‑ (…k‑a) мае другасны характар.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

трафі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да жыўлення органаў і тканак, да абмену рэчываў. Трафічная функцыя нервовай сістэмы. // Звязаны з расстройствам жыўлення, абмену рэчываў. Трафічная язва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Díenststellung f -, -en

1) паса́да, ме́сца

2) службо́вая фу́нкцыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

назыўны́ грам. назывно́й;

н. сказ — назывно́е предложе́ние;

~на́я — фу́нкцыя сло́ва назывна́я фу́нкция сло́ва

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сінусаіда́льны, ‑ая, ‑ае.

1. У матэматыцы — які мае адносіны да сінусоіды; з’яўляецца сінусоідай. Сінусаідальная функцыя. Сінусаідальная крывая.

2. У фізіцы — які змяняецца па сінусоідзе. Сінуспідальны ток. Сінусаідальныя ваганні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галамо́рфны

(ад гр. holos = увесь + -морфны)

г-ая функцыя — функцыя, якая можа быць прадстаўлена на пэўным участку плоскасці радам ступеней.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)