АСПА́СІЯ, Аспазія (Aspasia; каля 470 да нашай эры, г. Мілет — ?),
адна з выдатных жанчын Стараж. Грэцыі. Не мела афіц. грамадзянства, таму яе шлюб з Перыклам лічыўся незаконным. Вызначалася розумам, адукаванасцю і прыгажосцю. Вакол яе гуртаваліся мастакі, паэты, філосафы. Паліт. праціўнікі Перыкла абвінавацілі Аспасію ў амаральнасці і непавазе да багоў, але з дапамогай мужа суд апраўдаў яе. Пасля Перыкла (429) стала жонкай яго сябра Лісікла.
Літ.:
Кравчук А. Перикл и Аспазия: Историко-худож. хроника: Пер. с польск. М., 1991.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
faithful[ˈfeɪθfəl]adj.
1. (to) ве́рны; адда́ны;
a faithful friend/husband ве́рны ся́бра/муж
2. дакла́дны; праўдзі́вы;
a faithful translation дакла́дны перакла́д;
a faithful account праўдзі́вае паведамле́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
boyfriend
[ˈbɔɪfrend]
n.
1) кавале́р -а m. (дзяўчы́ны); блі́зкі ся́бра(хлапца́)
2) informal сымпа́тыя f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
акасцяне́лы, ‑ая, ‑ае.
1. Які стаў цвёрдым як косць, ператварыўся ў косць.
2. Адубелы, застылы (пра труп). Аднаго ранку Збігнеў знайшоў сябра ў гушчары нежывога.. Там Дамарацкі і прыкрыў яго, акасцянелага, галлём.Карпюк.// Які страціў гнуткасць, адчувальнасць.
3.перан. Які застыў у пэўных формах, перастаў развівацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ро́зніць, ‑іць; незак., каго-штоадкаго-чаго.
Разм. Быць асаблівасцю, якая адрознівае каго‑, што‑н. ад іншага (іншых), робіць непадобным да іншых; адрозніваць. Ва ўсім сышліся мы, адно нас розніць: Я вершамі пішу, а сябра — прозаю.Гілевіч.[Маланнін] гарадскі ўбор розніў яе ад усёй сям’і.Галавач.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паве́сіцца, ‑вешуся, ‑весішся, ‑весіцца; зак.
1. Кончыць сваё жыццё самагубствам праз павешанне. Зося параніла нажом свайго гаспадара, а сама хацела павесіцца.Бажко.
2. Налегчы ўсім цяжарам на каго‑, што‑н. і павіснуць. Павесіцца на руку сябра.
•••
Павесіцца на шыю — навязацца (пра жанчыну ў адносінах да мужчыны).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сіньёр, ‑а, м.
У Італіі — форма ветлівага звароту да мужчыны; пан (у 5 знач.). Антоніо ішоў на працу ў лялькавую майстэрню сіньёра Пуччыо.Маўр.Мяне і сябра забірае ў лодку шустры, .. пажылы сіньёр у кепцы, па-сваяцку падобны да дзядзькі Тодара, старшага пастуха ў нашым калгасе.Брыль.
[Іт. signor.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
false[fɔ:ls]adj.
1. ілжы́вы, памылко́вы;
a false statement ілжы́вая зая́ва
2. несапра́ўдны, фальшы́вы;
a false passport фальшы́вы па́шпарт;
a false friend няве́рны ся́бра
3. шту́чны;
false limbs пратэ́зы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
liberal1[ˈlɪbərəl]n.
1. лібера́л, чалаве́к з лібера́льнымі по́глядамі
2. Liberal член/ся́бра па́ртыі лібера́лаў;
The Liberals hold 20 seats in parliament. Лібералы маюць 20 месцаў у парламенце.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
украінскі жывапісец. Скончыў Пецярбургскую АМ (1882). З 1907 яе акадэмік. Член-заснавальнік Т-вапаўд.-рус. мастакоў (1890; у 1902—19 старшыня), член Т-ва перасоўных маст. выставак (з 1897). З 1885 выкладаў у Адэскім маст. вучылішчы (сярод вучняў І.Бродскі, М.Грэкаў, А.Шаўкуненка і інш.). Пісаў жанравыя карціны, пейзажы, партрэты: «У хворага сябра» (1884), «У людзі» (1885), «Ранняя вясна» (1890), «Старыя» (1891), «Змрок» (1897), «На тэрасе» (1899), «З птушынага палёту» (1907), «Галкі» (1915) і інш.
