Кабза́ ’кашалёк, торбачка для грошай’ (Др.-Падб.; глус., КЭС). Укр.кабза ’тс’. Даль таксама з пам. «зап.» прыводзіць формы кабза, кобза, гамза ’тс’. Запазычана з польск.kabza, дзе значэнне ’кашалёк’ адносна новае, гл. Слаўскі, 2, 11. Польск.kabza заходзіць да лак. capsa ’сховішча, скрыня’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
depositary
[dɪˈpɑ:zəteri]
n., pl. -taries
1) даве́раная асо́ба ці фі́рма
2) склад -у m., схо́вішча -а n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
dugout
[ˈdʌgaʊt]
n.
1) зямля́нка f., схо́вішча ў падко́пе, блінда́ж -а́m.
2) чо́вен, вы́даўблены з кало́ды
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
a furniture repository склад для захо́ўвання мэ́блі;
He was the repository of all her secrets. Яна давярала яму ўсе свае тайны.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
shelter1[ˈʃeltə]n.
1. прыту́лак, прыста́нішча;
gi ve/afford shelter прытуля́ць;
find shelter from the wind знайсці́ заці́шак ад ве́тру
2.схо́вішча, укры́цце;
an air-raid shelter бамбасхо́вішча
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
АПАТЭ́ЦЫЙ (ад грэч. apothēkion сховішча),
адкрытае пладовае цела некаторых сумчатых грыбоў (дыскаміцэтаў) і дыскаміцэтных лішайнікаў. Звычайна мае сподка-, чаша-, дыскападобную і інш. формы, зрэдку мае выгляд шапачкі на ножцы (напр., у смаржкоў). Верхні гіменіяльны слой (гіменій) афарбаваны ў розныя колеры і складаецца з парафізаў, сярод якіх знаходзяцца сумкі са спорамі. Гіменій звычайна падсцілае тонкі слой пераплеценых гіфаў (субгіменій, або гіпатэцый). У лішайнікаў у апатэцый часта ўключаецца ганідыяльны слой водарасцяў. Асаблівасці будовы і колеру апатэцыю — важная сістэматычная прыкмета для вызначэння таксонаў у мікалогіі.
Апатэцый сумчатага грыба з дыскаміцэтаў: 1 — гіфы; 2 — сумкі са спорамі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БАГАЗКЁЙ (Boğazköy),
рэшткі стараж. сталіцы Хецкай дзяржавы г. Хатусас на тэр. сучаснага г. Багазкёй (Цэнтр. Анатолія, Турцыя). Заснаваны на паселішчы эпохі энеаліту каля 1500 да нашай эры. Агульная пл. больш за 121 га. Быў абкружаны сцяной з каменю і сырцовай цэглы, меў 3 брамы, упрыгожаныя рэльефнымі выявамі воінаў, ільвоў і сфінксаў. Раскопкі выявілі рэшткі 4 храмаў, некалькіх свецкіх будынкаў, сховішча гліняных таблічак з надпісам (больш за 10 тыс.). За сценамі горада размяшчаліся скальнае свяцілішча Язылыкая з выявамі хурыцкіх багоў, іх служак і іерагліфічнымі надпісамі, могільнік з вял. колькасцю трупаспаленняў. Разбураны каля 1200 да нашай эры.
