прыпа́рка
1.
2.
◊ як мёртваму п. (памо́жа) — как мёртвому припа́рка (помо́жет)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыпа́рка
1.
2.
◊ як мёртваму п. (памо́жа) — как мёртвому припа́рка (помо́жет)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сухі́, -а́я, -о́е.
1. Не мокры, не замочаны.
2. Пазбаўлены вільгаці, не сыры.
3. Які страціў свежасць, сакавітасць, мяккасць, высахлы або высушаны; прыгатаваны ў выглядзе парашку, канцэнтрату.
4. Пазбаўлены спажыўных сокаў, засохлы, амярцвелы; які не дзейнічае, высах з-за якой
5. Які праводзіцца, робіцца або праходзіць, працякае пры адсутнасці вільгаці, вадкасці; без вадкіх выдзяленняў.
6. Нішчымны, без нічога (пра хлеб).
7. Які мае сухарлявы склад цела, хударлявы.
8.
9.
10. Пра гукі: пазбаўлены гучнасці, мяккасці.
11. Пра ліку гульні: такі, пры якім той, хто прайграў не атрымаў ніводнага ачка.
Сухі закон — забарона гандляваць моцнымі алкагольнымі напіткамі.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лікапо́дый
(
спелыя
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сухі́, ‑ая, ‑ое.
1. Не мокры, не прасякнуты вадою; не сыры.
2. Пазбаўлены вільгаці, з невялікай колькасцю вільгаці.
3. Прыгатаваны высушваннем; сушаны.
4. Не вадкі.
5. Пазбаўлены спажыўных сокаў, не жыццяздольны, засохлы, амярцвелы (пра расліны).
6.
7. Нішчымны, без нічога (пра хлеб).
8. Які дрэнна жывіцца з-за недастатковага выдзялення тлушчу тлушчавымі залозамі (пра скуру, валасы).
9. Які мае сухарлявы склад цела; хударлявы.
10.
11.
12. Пазбаўлены гучнасці, меладычнасці, мяккасці (пра гукі).
13. У выразе: сухі́ лік — азначае, што адзін з бакоў у працэсе гульні не набраў ні аднаго ачка.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пла́шка, ‑і,
1. Палавіна расколатага ўздоўж бервяна.
2. Інструмент, якім наносяць разьбу на металічныя дэталі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хво́раст, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шаргаце́ць, ‑гачу, ‑гаціш, ‑гаціць;
Шапацець, шамацець, шумець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БУДЗЁНАЎСКАЯ ПАРО́ДА
Выведзена ў 1921—48 на конных з-дах Растоўскай
Коні буйныя, склад цела гарманічны,
М.А.Гарбукоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАЛЕ́СКІЯ КО́НІ,
старажытная папуляцыя коней
Выш. ў карку жарабцоў
М.А.Гарбукоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПУ́ДЗЕЛІ (
група пакаёва-службовых старажытных парод сабак. Каля 15 парод, пашыраны ва ўсіх краінах свету. Выкарыстоўваліся ў паляванні на вадаплаўных птушак (адсюль назва), зайцоў, для збору труфеляў.
Вылучаюць П. вялікага, або каралеўскага (
Э.Р.Самусенка.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)