выпадко́вы zúfällig, Zúfalls-; gelégentlich; Gelégenheits-;

выпадко́вая сустрэ́ча éine zúfällige Begégnung;

выпадко́вы заро́бак Gelégenheitsverdíenst m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прэ́са ж. Présse f -;

агля́д прэ́сы Présseübersicht f -;

сустрэ́ча з прадстаўніка́мі прэ́сы Présse¦empfang m -(e)s, -empfänge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

final​1 [ˈfaɪnl] n.

1. sport фіна́л, фіна́льная сустрэ́ча/гульня́

2. pl. finals BrE выпускны́я экза́мены;

sit/take one’s finals здава́ць выпускны́я экза́мены

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Tréffen n -s, -

1) папада́нне

2) сустрэ́ча, спатка́нне, злёт

3) спарт. сустрэ́ча;

ein ~ áustragen* праве́сці сустрэ́чу

4) суты́чка, бой;

wenn's zum ~ kommt у кра́йнім вы́падку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

blind date

1) нала́джаная сустрэ́ча незнаёмых мужчы́ны й жанчы́ны

2) адна́ з асо́баў, які́я так сустрака́юцца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Auseinándersetzung f -, -en высвятле́нне (адно́сін); спрэ́чка; дыску́сія; тлумачэ́нне; разбо́р; спарт. сустрэ́ча

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Meeting ['m-] n -s, -s мі́тынг; сход, сустрэ́ча;

stárk besúchtes ~ мнагалю́дны мі́тынг

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wíedersehen n -s сустрэ́ча, спатка́нне;

auf ~! да пабачэ́ння!;

auf ~ ságen разві́твацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

друг, -а, м.

1. Той, хто дружыць 3 кім-н., блізкі сябар, прыяцель.

Стары д. лепш за новых двух (з нар.). Сустрэча з другам.

Зялёны д. (пра лес).

2. Ужыв. як зварот да блізкага чалавека, а таксама як ветлівы зварот да таварыша, суседа ці сустрэчнага чалавека.

Дапамажы, д.

3. К дру́жа (разм.). Ужыв. як форма звароту да каго-н.

Дарагі дружа, спачуваю табе.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тавары́скі, -ая, -ае.

1. Які мае адносіны да таварыша (у 1 знач.).

Таварыская падтрымка.

2. Шчыры, сяброўскі.

Таварыская размова.

3. Кампанейскі, згаворлівы.

4. Які не мае афіцыйнага характару (пра спартыўныя спаборніцтвы).

Таварыская сустрэча па футболе.

○

Таварыскі суд — грамадскі суд у СССР для разгляду спраў, звязаных з парушэннем дысцыпліны, грамадскага парадку і пад.

|| наз. тавары́скасць, -і, ж. (да 1—3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)