дзьмухаве́ц, ‑хаўца,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзьмухаве́ц, ‑хаўца,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
статарэцэ́птары
(ад
спецыялізаваныя клеткі, якія фіксуюць змены становішча цела або яго частак у прасторы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эміра́т
(ад эмір)
1) феадальная дзяржава, на чале якой
2) сістэма дзяржаўнага кіравання ў феадальных мусульманскіх краінах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АРГУМЕ́НТ
1) незалежная пераменная, што
2) Аргументам комплекснага ліку — вугал φ паміж дадатным напрамкам восі абсцыс і радыус-вектарам пункта з каардынатамі x і y, які з’яўляецца выявай камплекснага ліку на плоскасці XOY. Вызначаецца з дакладнасцю да 2π і звязаны з каардынатамі x і y формулай .
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«КАЧА́Н»,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПРЭ́ТАР (
урадавая пасада ў
А.Г.Зельскі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
камісарыя́т, ‑а,
Дзяржаўная або адміністрацыйная ўстанова, на чале якой
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лесніко́ў, ‑ова.
Які належыць лесніку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карале́ўства, ‑а,
1. Манархічная дзяржава, на чале якой
2. Дзейнасць, праўленне караля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стылаба́т, ‑а,
У архітэктуры — ніжняя частка будынка, фундамент, на якім
[Грэч. stylobatēs.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)