пачо́ стка , ‑і, Д М ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
Разм. Тое, што і пачастунак. Вось унучкі Сталы засцілаюць, А дачушкі Пачостку стаўляюць. Вітка . Вялікага вяселля не рабілі, але і не бедніліся: і пачостка добрая была, і вечарынка з музыкамі і скокамі... Васілевіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
steady
[ˈstedi]
1.
adj.
1) ста́ лы ; рэгуля́ рны; нязьме́ нны
steady progress — ста́ лы по́ ступ
2) мо́ цны; усто́ йлівы
a steady hand — мо́ цная, цьвёрдая рука́
steady boat (ship) — усто́ йлівы чо́ вен (карабе́ ль).
3) ро́ ўны, раўнаме́ рны (пра крок)
4) спако́ йны, мо́ цны; ураўнава́ жаны (пра чалаве́ ка)
steady nerves — спако́ йныя, мо́ цныя нэ́ рвы
5) непахі́ сны, ста́ лы , мо́ цны
steady friendship — ста́ лая непахі́ сная пры́ язьнь
6) ста́ лы , пава́ жны
a steady young man — пава́ жны малады́ чалаве́ к
7) informal ста́ лы , пастая́ нны
Mary was his steady girl — Мары́ я была́ яго́ най ста́ лай сымпа́ тыяй
2.
v.t.
1) прыво́ дзіць у раўнава́ гу; рабі́ ць усто́ йлівым
2) ураўнава́ жваць, супако́ йваць
3.
interj.
спако́ йна! не хвалява́ цца!
4.
adv.
ста́ ла, раўнаме́ рна, непахі́ сна
•
- go steady
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Трва́ лы ‘моцны, які можа вытрымаць’, трваць ‘працягвацца, існаваць (пра звычай)’, ‘быць ва ўжытку, доўга служыць (пра хамут і інш.)’ (Нас. ), трва́ ла пагода ‘добрае надвор’е’ (свісл. , ЛА , 5), ст.-бел. трвалый ‘моцны, надзейны, стойкі’, трвати ‘трываць’ (1507 г., ГСБМ ). Са ст.-польск. trwały ‘моцны, устойлівы, сталы ’, ад trwać ‘трываць’ (Булыка, Лекс. запазыч. , 197). Параўн. таксама трыва́ лы (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мацёры
1. (сталы поўны сіл ) groß, erwá chsen, stark;
мацёры воўк á usgewachsener Wolf;
2. разм. закаранелы ) é ingefleischt, á usgekocht, Erz-;
мацёры во́ раг É rzfeind m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
grown
[groʊn]
1.
adj.
1) даро́ слы, ста́ лы (чалаве́ к)
2) паро́ слы за́ расьнікам, хмызьняко́ м
2.
v. p.p. of
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
паўнале́ цце , ‑я, н.
Узрост, калі чалавек дасягае фізічнай і духоўнай сталасці і атрымлівае грамадзянскія правы. Душа .. [Магдалены] імкнулася да чагосьці яшчэ невядомага ёй, у што яна верыла і чаго чакала.. Падрасце Ганніна дзіця, дарасце да паўналецця Галена, і праз два гады вернецца ўжо зусім сталы Кастусь. Чорны .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Разу́ мны ’надзелены розумам’ (ТСБМ ; астрав. , мін. , Сл. ПЗБ ; Бяльк. , Мал. ), ’разважлівы, кемлівы, надзелены жыццёвай мудрасцю’ (ТСБМ ), разу́ мец ’разумнік’ (Янк. 2), ’той, хто хваліцца сваім розумам’ (Янк. 1), разуме́ ц ’сталы , разважлівы чалавек’ (Сцяшк. ), разу́ мнік ’хітры чалавек’ (Сцяшк. ), ’мудрэц, хітрэц’ (Бяльк. ), разумо́ к ’дзіця, якое па-даросламу разважае’ (Інстр. 3), ’мудрэц, хітрэц’ (Юрч. ), разумо́ чак ’мудрэц, хітрун’ (Юрч. СНЛ ), разуму́ та іран. ’разумніца’ (лаг. , Гіл. ). Ад ро́ зум (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
fixed
[fɪkst]
adj.
1) нерухо́ мы, неперасо́ ўны, ста́ лы , замацава́ ны; цьвёрды (пра цэ́ ны)
2) вы́ значаны, акрэ́ сьлены; усталява́ ны, ста́ лы (пла́ та за таксі́ )
3) пі́ льны, ува́ жлівы; утаро́ плены
a fixed gaze — пі́ льны, утаро́ плены по́ зірк
4) informal а́ гадзя дамо́ ўлены (вы́ нік ма́ тчу) ; змахлява́ ны
5) Chem. я́ заны, неляту́ чы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ста́ ласць ж.
1. зре́ лость; соли́ дность;
2. соли́ дность, степе́ нность, основа́ тельность;
3. постоя́ нство ср.
4. зре́ лость;
1-4 см. ста́ лы 1-3, 5 ;
○ атэста́ т ~ці а́ т зре́ лости
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
stationary
[ˈsteɪʃəneri]
adj.
1) умацава́ ны нерухо́ ма, неперасо́ ўны, стацыяна́ рны
a stationary engine — стацыяна́ рны рухаві́ к
2) нерухо́ мы
3) ста́ лы , нязьме́ нны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)