bedürfen vt, vi (G) мець патрэ́бу (у чым-н.); патрабава́ць (што-н.);

das bedárf der Erläuterung гэ́та патрабу́е тлумачэ́ння

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

demand

[dɪˈmænd]

1.

n.

1) патрабава́ньне n.; вымо́га f., вымага́ньне, дамага́ньне n.

2) патрэ́ба f.

I have many demands on my time — У мяне́ шмат спра́ваў

3) Econ. по́пыт, за́пыт -у m., запатрабава́ньне n.

to be in great demand — быць у вялі́кім по́пыце

This article is in demand — на гэ́ты тава́р ёсьць по́пыт

demand and supply — по́пыт і прапано́ва

2.

v.

1) дамага́цца; патрабава́ць

2) вымага́ць, патрабава́ць

3) выкліка́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

немагчы́мы, ‑ая, ‑ае.

1. Неажыццявімы, невыканальны. [Каліноўскі] здагадваўся, што без змены эканамічнага, матэрыяльнага жыцця людзей немагчымы якія-небудзь змены грамадскага і дзяржаўнага ладу. Лушчыцкі. // у знач. наз. немагчы́мае, ‑ага, н. Тое, што нельга ажыццявіць, выканаць. [Шафёр:] — Трэба было спытаць, як хлопец дабраўся сюды, як не трапіў у рукі ворагу, а не патрабаваць немагчымага. Кулакоўскі.

2. Такі, што нельга вынесці, выцерпець; нясцерпны. Немагчымая гарачыня. Немагчымы боль. □ Вельмі карэктна Іван Іванавіч пісаў пра немагчымую абстаноўку ў інстытуце. Асіпенка. // Незвычайны. Каб захапіць слухачоў, Генька часта ішоў на самыя немагчымыя гіпербалы. Паслядовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ска́рбнік, ‑а, м.

1. У Старажытнай Русі — хавальнік дзяржаўнага скарбу. // Уст. Манах, які загадваў гаспадаркай у мужчынскім манастыры. [Ёган:] Грошы, Што я даваў на скупку вэксалёў, Вы аддасце ў кляштар скарбніку. Клімковіч. // Наогул пра асобу, якая загадвае якімі‑н. дзяржаўнымі або грамадскімі каштоўнасцямі. Андрэя абралі скарбнікам — збіраць і насіць камітэцкую казну. Пестрак. Два парабкі.. сядзелі ў пастарунку заарыштаванымі за падазрэнне ў нападзенні на скарбніка, які вёз грошы ў дывізійную касу. Чарот.

2. У дарэвалюцыйнай Расіі — кіраўнік казначэйства. Насваволілі .. [гусары] вышэй меры. П’яныя намагаліся патрабаваць сатысфакцыю ў губернскага скарбніка. Караткевіч.

[Польск. skarbnik.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

erfórdern vt патрабава́ць (чаго-н.), вымага́ць;

das erfórdert Áusdauer гэ́та патрабу́е вы́трымкі;

sowéit es die Úmstände ~ у зале́жнасці ад абста́він

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fórdern vt

1) патрабава́ць;

er fórdert zu viel ён зана́дта патрабава́льны

2) вымага́ць

3) выкліка́ць;

vor Gerícht ~ выкліка́ць у суд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Genúgtuung f -, -en задавальне́нне;

j-m ~ gében* задаво́ліць каго́-н.;

~ verlángen патрабава́ць задавальне́ння;

séiner gróßen ~ Áusdruck gében* вы́казаць вялі́кае задавальне́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

require [rɪˈkwaɪə] v. fml

1. патрабава́ць, зага́дваць;

I have done all that is required. Я зрабіў усё, што патрабуецца.

2. мець патрэ́бу (у чым-н.);

Have you got all you require? У вас ёсць усё, што вам патрэбна?

♦

if required у вы́падку неабхо́днасці, пры неабхо́днасці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Прыну́ка́ць, ’прымушаць, патрабаваць’ (Нас., Ласт., Байк. і Некр., ТСБМ), пріну́кыць ’тс’ (Бяльк.). Сюды ж вытворныя назоўнікі прыну́ка ’прымус, прымушэнне’ (ТСБМ, Нас., Гарэц., Ласт., Байк. і Некр., Др.-Падб., Янк. БП), пріну́ка ’тс’ (Бяльк.). Прэфіксальнае ўтварэнне ад ну́ка́ць (у ЭСБМ адсутнічае), параўн. панука́ць (гл.), якое, верагодна, праз ну́ка́ць, адносяць да ўзмацняльнай часціцы ну (гл.). Больш абгрунтаванай падаецца версія аб праславянскім характары адносін *nukati (sę) і *nu (ЭССЯ, 26, 30–32; 43–44). Прэфіксальныя ўтварэнні ўсходне-славянскага характару, параўн. рус. зах. принука́ть ’прымушаць’, укр. прину́кувати ’прымушаць, вымушаць’. Польск. przynukać, przynuka, верагодна, усходнеславянскія запазычанні (Брукнер, 352).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

crave

[kreɪv]

v.t.

1) пра́гнуць, жада́ць, мо́цна хаце́ць

The thirsty man craved water — Сасма́глы чалаве́к пра́гнуў вады́

to crave affection — пра́гнуць ла́скі

2) мо́цна прасі́ць, упро́шваць

to crave a favor — прасі́ць паслу́гі

3) вымага́ць, патрабава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)