непісьме́нны, ‑ая, ‑ае.

1. Які не ўмее чытаць і пісаць. Каліна быў зусім непісьменны: не ўмеў ні чытаць, ні пісаць. Няхай. [Маці] амаль што зусім непісьменная, але вельмі любіць, калі хто чытае ўголас. Брыль. // Які піша і гаворыць з граматычнымі памылкамі. Непісьменны вучань. // перан. Які не мае адпаведных ведаў у якой‑н. галіне, недасведчаны ў чым‑н. Непісьменны рэцэнзент.

2. Які мае (арфаграфічныя, стылістычныя і пад.) памылкі. Непісьменнае сачыненне. // Які выкананы без належнага ведання справы. Непісьменны чарцёж.

3. у знач. наз. непісьме́нны, ‑ага, м.; непісьме́нная, ‑ай, ж. Мужчына, жанчына, якія не ўмеюць чытаць і пісаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

а...¹ (а таксама аб..., аб’..., аба...), прыстаўка.

Абазначае:

1) пашырэнне дзеяння на ўсю паверхню прадмета, накіраванасць яго вакол або па краях прадмета: агарадзіць, агледзець, атынкаваць, ахапіць, акаваць, абпаліць, абабіць;

2) накіраванасць руху міма прадмета, абмінанне яго: абысці (лужыну), абагнуць;

3) ахоп дзеяннем многіх асоб, прадметаў, пашырэнне дзеяння на ўсе прадметы, на ўсіх асоб: абабегаць (усе хаты), адарыць, абдзяліць (падарункамі);

4) празмернасць якога-н. дзеяння: аб’есціся, абпаіць;

5) перавагу над кім-, чым-н. пры выкананні дзеяння: абагнаць, апярэдзіць;

6) наяўнасць недахопу, памылкі ў дзеянні: агаварыцца, абмовіцца;

7) забеспячэнне чым-н. у працэсе дзеяння: абвадніць, аснасціць, абдзернаваць;

8) ператварэнне ў каго-, што-н., станаўленне кім-н., наданне якіх-н. уласцівасцей, якасцей (у выніку дзеяння): ашчаслівіць, ажаніць, ажывіць;

9) дасягненне выніку дзеяння, стану: адзічэць, абрыдзець, апасці, асесці, ажывіцца, аблезці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

hedge​2 [hedʒ] v.

1. уві́льваць, ухіля́цца (ад рызыкі, адказнасці, прамога адказу і да т.п.)

2. адгаро́джваць

3. (against) страхава́ць сябе́ (ад праблем, страты і да т.п.)

4. (about/around, with) fml ста́віць/узво́дзіць перашко́ды, заміна́ць

♦

hedge one’s bets памянша́ць ры́зыку стра́ты або́ памы́лкі спо́сабам двайно́га закла́ду

hedge in [ˌhedʒˈɪn] phr. v. акружа́ць (каго-н./што-н. чым-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

korygować

korygowa|ć

незак.

1. карэкціраваць; выпраўляць;

redaktor ~ł błędy w maszynopise — рэдактар выпраўляў памылкі ў машынапісе;

~ć plan zajęć — карэкціраваць план заняткаў;

2. муз. наладжваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

указа́ць, ука́зваць

1. zéigen vt, vi, áufzeigen vt; ángeben* vt; wéisen* vt, vi;

указа́ць каму-н. даро́гу j-m den Weg zéigen [wéisen*];

2. (звярнуць увагу) hínweisen* vi, híndeuten vi, verwéisen* vt (на што-н. auf A);

указа́ць на памылкі auf die Féhler hínweisen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

screen​2 [skri:n] v.

1. (from) засланя́ць, загаро́джваць, прыкрыва́ць; абараня́ць;

The sun was screened by clouds. Хмары засланілі сонца.

2. хава́ць, уто́йваць;

screen smb.’s faults уто́йваць чые́-н. памы́лкі

3. экранізава́ць; пака́зваць фільм на экра́не; здыма́цца ў кіно́;

screen well мець по́спех у кіно́

4. прасе́йваць (пясок)

5. правяра́ць;

All applicants are screened for security. Усіх, хто падаў заяву, правяраюць на добранадзейнасць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зман, ‑у, м.

1. Словы, учынкі, дзеянні, якія наўмысна наводзяць іншых на памылкі. [Лена] шкадавала, што паддалася на зман, што не хапіла вытрымкі ў спрэчцы з Волькай. Ваданосаў. // Неадпаведнасць ісціне; падман. Надзя да пяці год лічыла няньку за маці. А калі неасцярожная суседка развеяла гэты зман, Надзя часта пачала плакаць, зрабілася яшчэ больш кволай і капрызнай... Шахавец.

2. Стан падманутага. Нельга захапляцца тым, чаго яшчэ няма, — пісаў Паходня. — Вы ўводзіце ў зман сваіх чытачоў, і тых, пра каго пішаце. Хадкевіч.

3. Памылковае, ілюзорнае ўяўленне. Якаў нібы і прачнуўся, але голасу не падаў — усё яму думалася, што гэта нейкі зман, бо не надта хто стукае, калі заходзіць да яго. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спра́віць

1. (адсвяткаваць) féiern vt;

2. (зрабіць работу і г. д.) erlédigen vt, máchen vt, fértig sein mit (D);

спра́віць імшу́ царк. die Mésse lésen [zelebríeren];

3. (набыць) sich (D) etw. ánschaffen [besórgen]

4. разм. (выправіць памылкі) verbéssern vt, korrigíeren vt, beríchtigen vt, ríchtig stéllen;

5. разм. (перавыхаваць) úmerziehen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

betray

[bɪˈtreɪ]

v.t.

1) здраджа́ць

2) падво́дзіць

She betrayed her friends — Яна́ падвяла́ сябро́вак

3) уво́дзіць у зман, ашу́кваць

4) выдава́ць

The child’s eyes betrayed her fear — Дзіця́чыя во́чы вы́далі е́йны страх

5) выяўля́ць, праяўля́ць

His mistakes betrayed his lack of education — Яго́ныя памы́лкі вы́явілі недахо́п адука́цыі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

flounder

I [ˈflaʊndər]

1.

v.i.

1) валту́зіцца, бо́рсацца (у сьне́зе, бало́це); брысьці́

to flounder in the deep snow drifts — брысьці́ праз высо́кія гу́рбы сьне́гу

2) блы́тацца, рабі́ць памы́лкі (у сьпе́ве, прамо́ве)

2.

n.

валтузьня́ f., валту́жаньне, бо́рсаньне n.

II [ˈflaʊndər]

n., pl. -ders or coll. flounder

ка́мбала f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)