паліт...,

Першая састаўная частка складаных і складанаскарочаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «палітычны», напрыклад: палітграмата, палітшкола, палітрук.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

savvy​1 [ˈsævi] n. infml ке́млівасць, здаро́вы сэнс;

political savvy паліты́чны во́пыт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

politician [ˌpɒləˈtɪʃn] n. палі́тык; дзяржа́ўны, паліты́чны дзе́яч;

a consummate politician то́нкі палі́тык

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

politicize, BrE -ise [pəˈlɪtɪsaɪz] v.

1. займа́цца палі́тыкай

2. надава́ць паліты́чны хара́ктар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

наро́дніцтва, -а, н.

Грамадска-палітычны рух у Расіі ў 2-й палавіне 19 ст., які ідэалізаваў сялянскую абшчыну і імкнуўся цераз яе ажыццявіць ідэі сялянскай дэмакратыі і пераходу да сацыялізму, мінуючы капіталізм.

|| прым. наро́дніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Салон,

старажытнагрэчаскі палітычны дзеяч.

т. 14, с. 114

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

клерыкалі́зм, ‑у, м.

Рэакцыйны палітычны напрамак у капіталістычных краінах, які імкнецца ўзмацніць уплыў царквы на грамадска-палітычнае і культурнае жыццё.

[Ад лац. clericalis — царкоўны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сацыя́л-здра́днік, ‑а, м.

Палітычны дзеяч, які называе сябе сацыялістам, а на самой справе здраджвае інтарэсам сацыялізма і рабочага класа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Stáatsmann m -s, -männer дзяржа́ўны дзе́яч, паліты́чны дзе́яч

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

сканда́л, -лу м. сканда́л;

паліты́чны с. — полити́ческий сканда́л;

учыні́ць с. — учини́ть сканда́л

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)