imposition [ˌɪmpəˈzɪʃn] n.

1. усклада́нне, наклада́нне (абавязку, штрафу і да т.п.)

2. абклада́нне, пада́так

3. празме́рнае патрабава́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tax-free [ˌtæksˈfri:] adj. во́льны ад пада́ткаў;

tax-free goods тава́ры, за які́я не трэ́ба плаці́ць пада́так

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

customs

[ˈkʌstəmz]

n., pl.

1) мы́та, пада́так за ўво́з

2) мы́тня, тамо́жня f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dochodowy

доходны, прыбытковы; рэнтабельны;

podatek dochodowy — падаходны падатак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

«КАРМЛЕ́ННЕ»,

сістэма ўтрымання службовых асоб за кошт мясц. насельніцтва на Русі да сярэдзіны 16 ст. Князь пасылаў у гарады і воласці намеснікаў і інш. служылых людзей, якіх насельніцтва павінна было ўтрымліваць («карміць») на працягу ўсяго тэрміну іх службы. Найб. развіцця сістэма «К.» дасягнула ў 14—15 ст. Паводле земскай рэформы 1555—56 ліквідавана, зборы на ўтрыманне кармленшчыкаў урад ператварыў у асобны падатак на карысць казны.

т. 8, с. 78

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

няўро́д, ‑у, М ‑дзе, м.

Разм. Дрэнны, нізкі ўраджай; недарод. Лугіны былі захоплены працай, бо ўсе ведалі, што скора надыдзе восень, што няўрод і неўмалот у гэтым годзе, а стараста з ураднікам — будуць збіраць падатак. Каваль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

less​3 [les] prep. без, мі́нус;

He got $5,000 less tax. Ён атрымаў 5 тысяч долараў мінус падатак.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Verbráuchssteuer f -, -n уско́сны пада́так на прадме́т спажыва́ння

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

lay on

а) наклада́ць (фа́рбу, пада́так)

б) право́дзіць (ваду́, газ, эле́ктрыку)

в) лісьлі́віць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

мыт ​1, ‑у, М мыце, м.

Гіст. Падатак, пошліна за правоз тавараў цераз граніцу ці па тэрыторыі дзяржавы.

мыт ​2, ‑у, М мыце, м.

Інфекцыйная хвароба ў коней, якая суправаджаецца запаленнем слізістай абалонкі насаглоткі і падсківічных залоз.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)