Вы́рай, вы́рый ’цёплыя краіны, куды птушкі адлятаюць восенню; чарада пералётных птушак (або адна птушка), якія першымі з’яўляюцца вясной’ (
Вы́рай 2 ’новы
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вы́рай, вы́рый ’цёплыя краіны, куды птушкі адлятаюць восенню; чарада пералётных птушак (або адна птушка), якія першымі з’яўляюцца вясной’ (
Вы́рай 2 ’новы
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
го́рад
1.
2. Вялікае цывілізаванае паселішча, буйны цэнтр (
3. Высокі ўзгорак, гара на месцы затанулага горада (паводле паданняў).
4. Месца, лагер у час гульні ў лапту, дзе стаіць адна група і выбівае мячык у другой (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
дзярэ́ўня
1. Вясковы
2.
3. Цэнтр вёскі (
4. Асобная сялянская сядзіба на водшыбе сяла ці ў лесе (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
brush
I1) шчо́тка, шчо́тачка
2) чышчэ́ньне, часа́ньне шчо́ткаю
3) суты́чка
4) пушы́сты хвост
2.v.
1) чы́сьціць, зьмята́ць, часа́ць шчо́ткаю; малява́ць пэ́ндзлем
2) абціра́ць, зма́хваць (сьлёзы)
3) лёгка дакрана́цца
•
- brush aside
- brush away
- brush off
- brush up on
II1) лама́чча
2) густы́ за́расьнік, хмызьня́к -у́
3) рэ́дка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ку́па
1. Куча пяску (
2. Кучка зямлі, якую нарыў крот; кратавінне (
3. Гай з адной пароды дрэў на высокім месцы сярод лесу; кучка дрэў (
4. Перагной, чарназём (
5. Торф (
6. У актах (1529).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
ВІРГІ́НСКІЯ АСТРАВЫ́ (Virgin Islands),
уладанне ЗША у Вест-Індыі, на Малых Антыльскіх а-вах.
Уладанне ўключае больш за 50 астравоў і рыфаў,
Гісторыя. Адкрыты Х.Калумбам у 1493. Першыя паселішчы
Дзейнічаюць аддзяленні Дэмакратычнай і Рэспубліканскай партый ЗША, а таксама Рух незалежных грамадзян,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бу́да
1. У актах (1529). Новая сяліба,
2. Збудаванне, будынак, жыллё, хата (
3. Хата з дваровымі будынкамі, якая стаіць за паселішчам (
4. Кірмашовая лаўка (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
пункт
наблюда́тельный пункт
оборони́тельный пункт
сбо́рный пункт збо́рны пункт;
кома́ндный пункт
призывно́й пункт
уче́бный пункт вучэ́бны пункт;
зооветерина́рный пункт зоаветэрына́рны пункт;
перегово́рный пункт перагаво́рны пункт;
населённый пункт
пункт догово́ра пункт дамо́вы (дагаво́ра);
нача́льный (исхо́дный) пункт пачатко́вы (зыхо́дны) пункт;
кульминацио́нный пункт кульмінацы́йны пункт;
коне́чный пункт канцавы́ пункт;
основны́е пункты докла́да асно́ўныя пу́нкты дакла́да;
со́рок во́семь пунктов составля́ют квадра́т
◊
по пунктам па пу́нктах.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пункт
1.
2. то́чка
3. (место) то́чка
○ мёртвы п. —
◊ п. по́гляду (гле́джання) — то́чка зре́ния;
зру́шыць з мёртвага ~ту — сдви́нуть с мёртвой то́чки;
на пу́нкце замярза́ння — на то́чке замерза́ния;
па ўсіх ~тах — по всем статья́м
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пункт, ‑а,
1. Пэўнае месца ў прасторы або на паверхні чаго‑н.; кропка.
2. Месца, памяшканне, прыстасаванне і прызначанае для якіх‑н. мэт.
3. Асобны раздзел, параграф афіцыйнага дакумента або якога‑н. іншага тэксту, які абазначаецца лічбай або літарай.
4. Асобны момант, перыяд у развіцці чаго‑н.
5. Адно з асноўных паняццяў матэматыкі, механікі, фізікі: месца, якое не мае вымярэнняў, не падлягае вызначэнню.
6. Тэмпературная мяжа, пры якой рэчыва змяняе свой агрэгатны стан.
7. Адзінка вымярэння друкарскіх літар і прабельнага матэрыялу.
•••
[Ням. Punkt.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)