абзаве́сціся, -вяду́ся, -вядзе́шся, -вядзе́цца; -вядзёмся, -ведзяце́ся, -вяду́цца; -вёўся, -вяла́ся, -ло́ся; -вядзі́ся; зак.

Набыць, стварыць што-н. неабходнае для жыцця, гаспадаркі і пад.

А. сям’ёй.

А. мэбляй.

|| незак. абзаво́дзіцца, -джуся, -дзішся, -дзіцца; -дзься.

|| наз. абзавядзе́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

злята́цца ​1, ‑аецца.

Незак. да зляцецца.

злята́цца ​2, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Набыць навыкі да сумесных палётаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асуча́сніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца; зак.

Стаць бліжэй да патрабаванняў сучаснасці, духу часу, набыць сучасны выгляд. Горад асучасніўся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абані́равацца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца; зак. і незак.

Уст. Набыць (набываць) абанемент. Абаніравацца на чытанне кніг у бібліятэцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назалізава́цца, ‑зуецца; зак. і незак.

Спец.

1. Набыць (набываць) насавое адценне (пра гукі).

2. Зал. да назалізаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набы́ты

1. приобретённый;

2. приобретённый;

3. при́нятый, приобретённый;

4. заслу́женный, сни́сканный;

5. полу́ченный, нажито́й; см. набы́ць I

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Stabilität f - усто́йлівасць, стабі́льнасць;

zur ~ gelángen набы́ць усто́йлівасць, стабілізава́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ве́ды мн. Kénntnisse pl, Wíssen n -s;

набы́ць ве́ды Kénntnisse er wérben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

афарбава́цца, ‑буецца; зак.

1. Пакрыцца або насыціцца фарбай, чым‑н. фарбуючым. Тканіна добра афарбавалася.

2. Набыць які‑н. колер. Неба раз’яснілася, афарбавалася ў зеленаваты халодны колер. Колас. Брыдка было ад нечага, калі ўвайшла [Макрына] у хату. Адразу афарбаваўся твар. Баранавых. // перан. Набыць якое‑н. значэнне, які‑н. сэнс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падкава́цца, ‑куюся, ‑куешся, ‑куоцца; зак.

Разм. Набыць запас патрэбных звестак, ведаў у якой‑н. галіне. Падкавацца па філасофіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)