Verbum

душагу́бства, -а, мн. -ы, -аў, н. (разм.).

Забойства, ліхадзейства.

Многа душагубстваў на яго рахунку.

сакату́н, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м. (разм.) Той, хто многа, не сціхаючы, гаворыць: балбатун.

правалаво́дзіцца, -джуся, -дзішся, -дзіцца; зак. (разм.).

Затраціць многа часу на што-н.

П. паўдня.

рабаця́шчы, -ая, -ае (разм.).

Які любіць працу, многа і добра працуе; старанны.

Р. сын.

наабяца́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., што і чаго.

Паабяцаць многа чаго-н.

Н. падарункаў.

нагасці́цца, -гашчу́ся, -го́сцішся, -го́сціцца; зак. (разм.).

Уволю, многа пагасціць.

Нагасціўся, пара і дадому ехаць.

наню́хацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак., чаго (разм.).

Панюхаць чаго-н. уволю, многа.

Н. кветак.

нямно́га, прысл.

Мала, не вельмі многа.

Жывых партызан засталося н.

Аднымі рукамі н. зробіш (прыказка).

пако́ўны, -ая, -ае.

Ёмісты, здольны многа змясціць чаго-н.

П. куфар.

|| наз. пако́ўнасць, -і, ж.