васьма́к, ‑а, м.

1. Гіст. Старажытная чатырохкапеечная манета.

2. Разм. Восьмая частка якой‑н. адзінкі вымярэння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пе́ні, нескл., н.

1. Тое, што і пенс.

2. Манета, роўная адной сотай частцы фінскай маркі.

[Англ. penny, фінск. penni.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стаці́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Разменная манета Балгарыі, роўная 1/100 лёва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Géldstück n -es, -e мане́та

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schéidemünze f -, -n разме́нная мане́та

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

біло́н, ‑у, м.

Спец.

1. Непаўнацэнная разменная манета.

2. Нізкапробнае срэбра, якое ідзе на чаканку разменнай манеты.

[Фр. billon.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крэ́йцэр, ‑а, м.

Старая аўстрыйская і нямецкая дробная манета, якая была ў абароце да канца 19 ст.

[Ням. Kreuzer.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзесяцікапе́ечны, ‑ая, ‑ае.

1. Вартасцю ў дзесяць капеек. Дзесяцікапеечная манета.

2. Коштам у дзесяць капеек. Дзесяцікапеечная брашура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяцікапе́ечны, ‑ая, ‑ае.

1. Вартасцю ў пяць капеек. Пяцікапеечная манета.

2. Коштам у пяць капеек. Пяцікапеечная булачка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохкапе́ечны, ‑ая, ‑ае.

1. Вартасцю ў тры капейкі. Трохкапеечная манета.

2. Коштам у тры капейкі. Трохкапеечная марка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)