малашэ́рсны, ‑ая, ‑ае.

Які дае мала шэрсці; з кароткай шэрсцю. Малашэрсная парода авечак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

crease-resistant

[ˈkri:srɪ,zɪstənt]

adj.

які́ не каме́чыцца або́ ма́ла каме́чыцца, няко́мкі, нямну́ткі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

schooling [ˈsku:lɪŋ] n. адука́цыя, навуча́нне;

free schooling бяспла́тная адука́цыя;

He hаd very little schooling. Ён мала вучыўся.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

reliance [rɪˈlaɪəns] n. (on/upon) даве́р; упэ́ўненасць;

I put little reliance on him. Я мала яму давяраю.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vegetation [ˌvedʒɪˈteɪʃn] n. fml раслі́ннасць;

The re is little vegetation in the desert. У пустыні мала расліннасці.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Во́маль прысл. ’мала, малавата’ (Юрч.). Да мал‑. Адносна словаўтваральнай мадэлі гл. вобмаль.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

КАРЭ́ННАЯ ПАРО́ДА ў геалогіі — горныя пароды, якія залягаюць на месцы ўтварэння і мала зменены працэсамі выветрывання. У геамарфалогіі — пароды, якія з’яўляюцца больш стараж., чым рэльеф, утвораны пры іх удзеле (напр., неагенавыя пароды — К.п. ў адносінах да чацвярцічных форм рэльефу і адкладаў, што складаюць гэтыя формы).

т. 8, с. 126

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ацёклы, ‑ая, ‑ае.

Які мае ацёчнасць. Яго твар, крыху ацёклы, але мала маршчыністы. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

малаўдо́йны, ‑ая, ‑ае.

З невялікім удоем, які дае мала малака. Малаўдойная карова. Малаўдойны статак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўраджа́йны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і неўрадлівы. Зямлі мала, зямля неўраджайная, голы пясок. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)