рубе́ ж , -бяжа́ , мн. ы́ , -бяжо́ ў, м.
1. Тое, што і граніца (у 1 знач. ).
Вадзяны р.
Зорка ахоўваць рубяжы нашай Радзімы.
У яго жыцці намеціўся новы р. (перан. ).
2. Паласа зямлі, зручная або абсталяваная для вядзення баявых дзеянняў.
Абаронны р.
Выйсці на новыя рубяжы (таксама перан. : прыступіць да вырашэння новых задач).
|| прым. рубе́ жны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
wschodzący
wschodząc|y
узыходны;
~a gwiazda — узыходная зорка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
астэ́ рыя
(ад гр. aster = зорка )
беспазваночная жывёла класа марскіх зорак тыпу ігласкурых.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
этуа́ ль
(фр. étoile = зорка )
уст.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Зні́ чка ’падаючая зорка ’ (ТСБМ ), ’блукаючы агонь; асоба, што з’яўляецца ненадоўга’ (Нас. ). Памянш. назоўнік з суф. ‑к‑а ад зніч (гл.)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
КАПЭ́ ЛА ,
α Возніка , зорка нулявой зорнай велічыні ; адна з самых яркіх у Паўн. паўшар’і.
т. 8, с. 37
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«ЛЯЛІ́ ВА »,
прыватнаўласніцкі герб, якім карысталіся каля 350 родаў Беларусі, Украіны, Літвы і Польшчы, у т. л. Абрамовічы, Глябовічы, Дарагастайскія, Забярэзінскія, Манівідавічы, Сяняўскія, Тарноўскія, Тышкевічы, Чапскія. У блакітным полі залаты маладзік рагамі ўгору, над ім залатая 6-прамянёвая зорка . Клейнод — над прылбіцай з каронай на паўлінавых пёрах такія ж маладзік і зорка . Вядомы з пач. 14 ст. , у ВКЛ — пасля Гарадзельскай уніі 1413 .
Герб «Ляліва ».
т. 9, с. 422
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
міга́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е; незак.
1. Хутка паднімаць і апускаць павекі.
М. вачамі.
2. Падаваць знак рухам павек.
М. сябру.
3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв. ), перан. Свяціцца слабым, няроўным святлом.
Зорка мігае.
4. перан.
Мігаюць машыны.
|| аднакр. мігну́ ць , -ну́ , -не́ ш, -не́ ; -нём, -няце́ , -ну́ ць; -ні́ .
|| наз. міга́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ПО́ ЛУКС , β Блізнят ,
зорка 1-й зорнай велічыні, адна з дзвюх яркіх зорак у сузор’і Блізняты .
т. 12, с. 481
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
bożyszcze
н.
1. бог; ідал;
pogańskie bożyszcze — стод; паганскі (язычніцкі) ідал;
2. перан. зорка ;
bożyszcze ekranu — кіназорка; зорка кіно
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
