annotation [ˌænəˈteɪʃn] n.

1. камента́р, камента́рый, тлумачэ́нне (да тэксту, дыяграмы і да т.п.); заўва́га

2. анатава́нне; аната́цыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bezéichnend a характэ́рны, знамяна́льны, паказа́льны;

éine ~e Bemérkung тра́пная заўва́га

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рэ́пліка, -і, ДМ -ліцы, мн. -і, -лік, ж.

1. Адказ, пярэчанне, заўвага на словы суразмоўца, таго, хто гаворыць.

Кінуць рэпліку.

Рэплікі з месцаў (на сходзе). Калючая р.

Абмен рэплікамі.

2. У сцэнічным дыялогу: тэкст, які змяшчае ў сабе словы адной з дзеючых асоб.

3. На судовым працэсе: пярэчанне адной са старон (спец.).

4. Кароткі газетны або часопісны артыкул як пярэчанне, выражэнне нязгоды з кім-, чым-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кары́сны, ‑ая, ‑ае; ‑а.

1. Які прыносіць карысць. Карысная справа. Карысная заўвага. □ — Я думаю, скончыўшы рабфак, падавацца ва універсітэт. Трэба добра павучыцца, каб быць карысным у жыцці. Колас.

2. Спец. Які складае частку цэлага, выкарыстоўваецца непасрэдна па прызначэнню. Карысная плошча.

•••

Карысныя выкапні гл. выкапень.

Каэфіцыент карыснага дзеяння гл. каэфіцыент.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hurtful

[ˈhɜ:rtfəl]

adj.

балю́чы, шко́дны; кры́ўдны, абра́зьлівы

a hurtful remark — абра́зьлівая заўва́га

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рэма́рка ж.

1. (пазнака) Glósse f -, -n, Rándglosse f -; Bemérkung f -, -en, Ánmerkung f (заўвага);

2. тэатр. Bühnenanweisung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

clanger [ˈklæŋə] n. BrE, infml ве́льмі прыкме́тная памы́лка; няўда́лая заўва́га;

drop a clanger зрабі́ць памы́лку, ля́пнуць (што-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

jocular [ˈdʒɒkjələ] adj. fml жартаўлі́вы, заба́ўны, вясёлы, камі́чны;

a jocular remark жартаўлі́вая заўва́га;

a jocular reply жартаўлі́вы адка́з

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пры́знак ’прымета’ (ТС, Скарбы). Відаць, як і чэш. příznak, балг. прѝзнак ’тс’ запазычана з рус. при́знак, што, у сваю чаргу, з ц.-слав. признакъ ’паметка, заўвага’, параўн. БЕР, 5, 711. Не выключае, аднак, і самастойнае развіццё ад прызначыць ’пазначыць’, (гл.), асабліва ў значэнні ’метка, адзнака’, параўн. зна́чыць і знакова́ць ’меціць’ (ТС).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

укало́ць, укалю́, уко́леш, уко́ле; укалі́; уко́латы; зак.

1. каго-што. Параніць, уваткнуўшы ў цела тонкі, востры канец чаго-н.

У. руку шпількай.

2. перан., каго (што). Пакрыўдзіць, абразіць, даняць.

Заўвага балюча ўкалола яго.

3. што ў што. Уваткнуць, пракалоўшы, прымусіць увайсці ўнутр чаго-н. (разм.).

У. пруток у клубок.

|| незак. уко́лваць, -аю, -аеш, -ае.

|| звар. укало́цца, укалю́ся, уко́лешся, уко́лецца (да 1 знач.); незак. уко́лвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

|| наз. уко́л, -у, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)