1. і з дадан. Прымусіць паверыць чаму-н., упэўніць у чым-н.
Яго словы пераканалі нас.
Ён пераканаў, што трэба рабіць менавіта так.
2.з інф. або злуч. «каб». Угаворамі схіліць да чаго-н., прымусіць зрабіць што-н.
П. каго-н.застацца.
Трэба п. яго, каб ехаў сёння.
|| незак.перако́нваць, -аю, -аеш, -ае; наз.перако́нванне, -я, н.
|| наз.перакана́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
zostać
zosta|ć
зак.
1.застацца;
~ć na noc — застацца начаваць;
~ło mi sto złotych — у мяне засталося сто злотых;
2. стаць;
~ć lekarzem — стаць лекарам;
3.дапам. дзеясл. быць;
~ł zabity — ён быў забіты; яго забілі;
~liśmy zaproszeni — нас запрасілі;
~ć z niczym — застацца ні з чым;
~ć przy życiu — застацца жывым;
~ć w tyle — адстаць;
~ć na koszu — атрымаць гарбуза (пры сватанні)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
зза́ду, прысл. і прыназ.
1.прысл. З тыльнага боку, з-за спіны, за спіной; проціл. спераду. — Ці не гэты самы ты кажух шыў? Ззаду ўточка з жаўцейшай аўчыны.Чорны.[Галя] адчула, як нехта раптам тузануў яе ззаду за касу.Арабей.— Надзька, ідзі, калі клічуць, — чуліся галасы ззаду.Гроднеў.// На некаторай адлегласці за кім‑, чым‑н.; услед. Я ішоў на крок ззаду за сваім бацькам.Колас.
2.прысл. У мінулым. Самыя горшыя дні засталіся ззаду...Маўр.
3.прыназ.зР. За кім‑, чым‑н. — Рыгор, на хвілінку, — пачуў ён ззаду сябе.Гартны.Ззаду.. [дома] рос малады садок, абсаджаны кустамі парэчак, агрэсту і маліны.Чарнышэвіч.
•••
Застацца ззадугл.застацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
utkwić
зак. уткнуць;
utkwić w pamięci — застацца ў памяці;
utkwić wzrok — утаропіць вочы (позірк)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Разм.Застацца невядомым для каго‑н. Праўда, утаіцца ад жонкі не ўдалося, але, ведаючы характар мужа, яна нічога не сказала яму.Васілёнак.Не ўтоішся з справай такою... І нікне Цімох. Баіцца ён сам прад сабою Прызнаць свой падвох.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
verwáhrlosen
1.vi(s) прыйсці́ ў занядба́ны стан [y беспара́дак]
2) заста́цца без до́гляду
2.vt запусці́ць, занядба́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вы́рашыць, -шу, -шыш, -шыць; -шаны; зак.
1.з інф. або з дадан. Абдумаўшы, прыйсці да якога-н. вываду, заключэння.
Ён вырашыў застацца тут.
2.што. Рашыць, знайсці адказ на што-н.
В. пытанне, праблему.
3.што і з інф. Прыняць рашэнне.
Вырашылі стварыць камісію.
4.што. Рассудзіць.
В. спрэчку.
◊
Вырашыць чый-н. лёс — прадвызначыць чыю-н. будучыню, зыход чаго-н.
|| незак.выраша́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз.вырашэ́нне, -я, н. (да 2 і 4 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пераначава́ць, ‑чую, ‑чуеш, ‑чуе; зак.
Застацца дзе‑н. на начлег; правесці дзе‑н. ноч. Пераначаваць у лесе. □ — Ці нельга ў вас пераначаваць падарожнаму чалавеку? — запытаў жабрак і дадаў: — Вечар блізка, а вёскі нідзе не відаць...С. Александровіч.Маленькі балоты астравок, на якім мы збіраліся толькі пераначаваць, стаў нашым часовым лагерам.Казлоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)