ГУРЭ́ВІЧ (Эсфір Саламонаўна) (н. 22.11.1921, мяст. Татарск Манастыршчынскага р-на Смаленскай вобл., Расія),
бел.літ.-знавец і крытык. Д-рфілал.н. (1973). Скончыла Маскоўскі пед.ін-т (1941). З 1950 у Ін-це л-ры АН Беларусі. Друкуецца з 1948. Даследуе гісторыю бел. л-ры (творчасць Я.Купалы, Я.Маўра, М.Лынькова, В.Віткі, Я.Брыля і інш.), праблемы бел. дзіцячай л-ры («Беларуская дзіцячая літаратура (1917—1967)», 1970; «Дзіцячая літаратура Беларусі», 1982; «Янка Маўр», 1983).
Тв.:
Творчая гісторыя раманаў Мікалая Астроўскага. Мн., 1957;
Пафас гераізму: Сучасная сав. проза аб Вялікай Айчыннай вайне. Мн., 1979;
Боль и тревога наши: Дети, война, литература. Мн., 1986.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дыфтэры́я
(фр. diphtérie, ад гр. diphtherion = скурка, плеўка)
заразная хвароба, пераважна дзіцячая, з паражэннем зева, слізістых абалонак носа, гартані.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Кру́піц ’пошасная дзіцячая хвароба горла’ (КЭС, лаг.). Гл. круп.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
даве́рлівасць, ‑і, ж.
Уласцівасць даверлівага. Дзіцячая даверлівасць. □ Таццяна радасна ажывілася — ёй надзвычайна прыемна было, што Зелянюк ставіцца да яе з шчырай даверлівасцю і нават радзіцца з ёй.Зарэцкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзіця́чы
1. (які мае дачыненне да дзяцей) kíndlich, Kínder-;
дзіця́чы дом Kínderheim n -(e)s, -e;
дзіця́чы садо́к Kíndergarten m -s, -gärten; Kíndertagesstätte f -, -n;
дзіця́чая ўстано́ва Kíndereinrichtung f -, -en;
дзіця́чая пляцо́ўка (Kínder)spíelplatz m -es, -plätze;
дзіця́чая кансульта́цыя Kínderberatungsstelle f -, -n;
дзіця́чая літарату́ра Kínderbücher pl, Kínderliteratur f -;
2. (характарам) kíndisch, kíndlich;
дзіця́чы по́чыркéine kíndliche Hándschrift;
дзіця́чы магазі́н Kínderkaufhaus n -es, -häuser; Káufhaus des Kíndes
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)