пыні́цца, пынюся, пынішся, пыніцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пыні́цца, пынюся, пынішся, пыніцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
штогадзі́нны, ‑ая, ‑ае.
1. Які адбываецца, бывае, праводзіцца і пад. кожную
2. Які бывае вельмі часта; пастаянны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АПУСТЫ́НЬВАННЕ,
страта мясцовасцю суцэльнай расліннасці пры немагчымасці яе ўзнаўлення без удзелу чалавека. Адбываецца ў выніку прыродных змен, часцей у выніку антрапагеннага ўздзеяння на прыроду: высечка лясоў у сумежных з пустынямі рэгіёнах і празмерны выпас жывёлы. Назіраецца ў засушлівых (не абавязкова гарачых) абласцях.
Адрозніваюць 2 формы апустыньвання: дэзертыфікацыю — пашырэнне арэала пустыні — і дэзертызацыю — паглыбленне працэсаў апустыньвання на месцы. Агульная плошча пустыняў і паўпустыняў свету складае каля 43% усёй сушы, плошча антрапагенных — каля 6,7%. Мяркуюць, што працэс апустыньвання ідзе са скорасцю 7—24
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
памо́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1. Мокнуць некаторы час.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
правалаво́дзіцца, ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разве́двальнік, ‑а,
Той, хто займаецца разведваннем нетраў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прастая́ць, -таю́, -таіш, -таіць; -таім, -таіце́, -тая́ць; -то́й;
1. Правесці або прабыць які
2. Прабыць у бяздзейнасці, у прастоі.
3. Праіснаваць, не разбураючыся.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адпрасі́цца um (die) Erláubnis bítten
адпрасі́цца на
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
...гадзінны, ‑ая, ‑ае.
Другая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: разлічаны на столькі гадзін, колькі паказана ў першай частцы; назначаны на пэўную
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прабалбата́ць, ‑балбачу, ‑балбочаш, ‑балбоча;
1. Правесці некаторы час у балбатні.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)