1.каго-што і без дап. Добраахвотна аддаць (аддаваць), прынесці (прыносіць) у дар што‑н. Пані Вашамірская ахвяравала на званіцу старасвецкія пярсцёнкі з дарагімі камянямі.Бядуля.У гэты перыяд М. Федароўскі ахвяруе многім .. музеям сабраныя ім на Беларусі прадметы матэрыяльнай культуры.Саламевіч.
2.кім-чым. Не пашкадаваць (не шкадаваць) каго‑, чаго‑н., адмовіцца (адмаўляцца) ад каго‑, чаго‑н. Грысь адзначыў: — Пчала ахвяруе сваім жыццём, калі трэба...Кулакоўскі.[Артысты] летась ахвяравалі сваім адпачынкам і ездзілі з канцэртамі аж на цаліну.Сергіевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
refuse2[rɪˈfju:z]v.
1. адмаўля́ць, адхіля́ць;
I am sure if you ask her to help you, she won’t refuse. Я ўпэўнены, што яна не адмовіць, калі вы звернецеся да яе па дапамогу.
2.адмаўля́цца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Wíderrufm -(e)s, -e
1) адме́на, скасава́нне;
bis auf ~ надале́й да адме́ны
2) абвяржэ́нне;
~ tun*адмаўля́цца, адрака́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
expatriate
1.[eksˈpeɪtrieɪt]
v.t.
1) ссыла́ць на выгна́ньне, пазбаўля́ць грамадзя́нства
2) (oneself)адмаўля́цца ад грамадзя́нства свайго́ кра́ю
2.[eksˈpeɪtriət]
adj.
выгна́нскі, эмігра́нцкі
3.
n.
выгна́ньнік, эмігра́нт -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
resign
[rɪˈzaɪn]
v.i.
1) адмаўля́цца(ад паса́ды), ісьці́ ў адста́ўку
2) зрака́цца
The Member of Parliament resigned his seat — Дэпута́т зро́кся свайго́ ме́сца ў парля́мэнце
•
- resign oneself
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
widerrúfen*vt
1) адмяня́ць, скасо́ўваць
2) абвярга́ць (што-н.); адмаўля́цца (ад чаго-н.);
die Beléidigung ~ папрасі́ць прабачэ́ння за абра́зу [знява́гу]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
odżegnywać się
незак. [od-żegnywać się]
1.kogo/coадмаўляцца; адракацца; адхрышчвацца ад каго/чаго;
2.уст. адрабляцца; пазбаўляцца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
abdykować
abdykowa|ć
незак. адракацца (адмаўляцца) ад трона, ад улады;
król ~ł — кароль адмовіўся ад трона (сышоў з трона)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
repulse
[rɪˈpʌls]1.
v.t.
1) адбіва́ць, адганя́ць
2) адмаўля́цца прыня́ць, адкіда́ць
to repulse the plan — адкі́нуць плян
2.
n.
1) адпо́р -у m.
2) адмо́ва f., адкіда́ньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)