Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Мінскае вытворчае аб’яднанне цацак «Мір» 3/206
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Базельскі мір 1795 3/439; 5/160
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
сепара́тны Separát;
сепара́тны мір Separátfrieden m -s, Sónderfrieden m;
сепара́тнае пагадне́нне Separátvertrag m -(e)s, -träge
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прахм. Staub m -(e)s; Ásche f - (паслякрэмацыі);
◊
мір праху твайму́! Fríede déiner Ásche!
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
перамо́жны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да перамогі. Пераможны гімн. Пераможны салют. Пераможны поступ.// Які закончыўся перамогай, нясе перамогу. Пераможны фінал. □ Ідзіце ў пераможны бой За справядлівы мір, за волю!Танк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
extinguish[ɪksˈtɪŋgwɪʃ]v.
1. тушы́ць, гасі́ць (таксама перан.)
2. знішча́ць;
The news extinguished all hope for peace. Гэта навіна знішчыла ўсе надзеі на мір.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
АНТАЛКІ́ДАЎ МІР, царскі мір,
заключаны ў 387 (ці 386) да н.э. паміж Спартай і кааліцыяй грэч. полісаў на чале з Афінамі і Фівамі пасля Карынфскай вайны 395—387. Падпісаны спартанскім дыпламатам Анталкідам (адсюль і назва міру). Паводле Анталкідава міру ўсе грэч. гарады на малаазіяцкім узбярэжжы і Кіпры пераходзілі пад уладу персаў, забараняліся саюзы дзяржаў, акрамя Пелапанескага. Кантроль за выкананнем умоў Анталкідава міру ўскладаўся на Спарту, што забяспечвала яе гегемонію над Грэцыяй.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кантрыбу́цыя, ‑і, ж.
Грашовая сума, якая паводле мірнага дагавору выплачваецца дзяржаве-пераможцы пераможанай дзяржавай. Мір без анексій і кантрыбуцый.// Грашовыя або натуральныя паборы, якія збіраюцца чужаземным войскам з насельніцтва захопленай ім тэрыторыі.
[Лац. contributio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
*Няўзго́да, неўзго́да ’няшчасце, непрыемнае здарэнне’ (ТС), рус.невзгода ’тс’. Ад незафіксаванага + узго́да, параўн. рус.дыял.взгода ’міласць, мір’ (да год, гл.), у беларускай мове звычайна згода ’тс’. Па лінгвагеаграфічных прычынах малаверагодна запазычанне з рускай мовы.