безасабо́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць безасабовага дзеяслова, сказа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

беззмясто́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць беззмястоўнага. Бяззмястоўнасць выступлення.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

безумо́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць безумоўнага. Безумоўнасць вываду.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

безыніцыяты́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць безыніцыятыўнага; адсутнасць ініцыятывы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

беспадста́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць беспадстаўнага. Беспадстаўнасць аргументацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бесперапы́ннасць, ‑і, ж.

Уласцівасць бесперапыннага. Бесперапыннасць работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бесперашко́днасць, ‑і, ж.

Уласцівасць бесперашкоднага; адсутнасць перашкод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

беспрынцыпо́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць беспрынцыповага. Беспрынцыповасць паводзін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бязво́блачнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць бязвоблачнага. Бязвоблачнасць неба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяздо́ннасць, ‑і, ж.

Уласцівасць бяздоннага; бязмерная глыбіня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)