intersection [ˌɪntəˈsekʃn] n.

1. перасячэ́нне;

the point of intersection math. кро́пка або́ лі́нія перасячэ́ння

2. скрыжава́нне (дарог)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

principal​1 [ˈprɪnsəpl] n.

1. BrE рэ́ктар; дырэ́ктар (каледжа, школы)

2. капіта́л

3. вяду́чы акцёр або́ музыка́нт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rebuff​2 [rɪˈbʌf] v. дава́ць адпо́р; рэ́зка або́ знява́жліва адхіля́ць (прапанову, дапамогу і да т.п.); рашу́ча адмаўля́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unsocial [ˌʌnˈsəʊʃl] adj.

1. некампане́йскі

2. антыграма́дскі; асацыя́льны;

work unsocial hours працава́ць у начны́ або́ вячэ́рні час

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vassal [ˈvæsl] n.

1. hist. васа́л

2. (to) зале́жная асо́ба або́ краі́на;

a vassal state васа́льная дзяржа́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

і́рха, ‑і, ДМ ірсе, ж.

1. Вузенькая палоска скуры або аўчыны, якая закладваецца ў шво кажуха, рукавіцы і інш.

2. Разм. Тасёмка або вузкая палоска аўчыны, якой абшываюць край адзення або абутку для ўпрыгожання; аблямоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ver=

неаддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) паступовае спыненне дзеяння або стану: verblühen адцвіта́ць

2) няўдалы вынік дзеяння: versálzen перасалі́ць

3) дзеянне, супрацьлеглае значэнню бяспрэфікснага дзеяслова: veráchten пагарджа́ць

4) змяненне месцазнаходжання або стану рэчы: verlágern перамяшча́ць, пераво́дзіць; verbéssern папраўля́ць, паляпша́ць

5) аддаленне: verréisen ад’язджа́ць, выязджа́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

актэ́т, ‑а, М ‑тэце, м.

1. Музычная п’еса для васьмі галасоў або інструментаў.

2. Ансамбль з васьмі выканаўцаў (спевакоў або музыкантаў).

[Ням. Oktett ад лац. octo — восем.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ду́днік, ‑у, м.

Двух- або шматгадовая травяністая расліна сямейства парасонавых з пустым сцяблом і белымі або ружаватымі кветкамі, сабранымі ў парасонікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рамані́зм, ‑у, м.

Слова або моўны зварот, запазычаныя з раманскіх моў або ўтвораныя па тыпу моўных зваротаў і выразаў гэтых моў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)