Verlégung f -, -en

1) перанясе́нне (пасяджэння)

2) пераво́д (у другое месца)

3):

~ des Körpergewichts спарт. перано́с цяжа́ру це́ла

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Volleyball ['voli-] m -s спарт.

1) валейбо́л;

~turníer валейбо́льныя спабо́рніцтвы

2) мяч, які́ адбіва́ецца з лёту (напр., у тэнісе)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

przebój, ~oju

przeb|ój

м.

1. шлягер; хіт;

lista ~ojów — хіт-парад;

2. спарт. прарыў; атака;

iść ~ojem — ісці напралом

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

runda

ж. спарт.

1. круг; кола; (на бегавой дарожцы і да т.п.);

runda honorowa — ганаровы круг;

2. круг; тур; раунд

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

klasyczny

klasyczn|y

класічны;

balet ~y — класічны балет; filologia ~a — класічная філалогія;

styl ~y спарт. брас;

~a piękność — класічная прыгажосць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zamurować

зак.

1. замураваць;

zamurować okno — замураваць акно;

zamurować co w ścianie — замураваць што ў сцяне;

2. спарт. паставіць сценку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

трайны́ dréifach;

трайно́е пра́віла матэм. Dréisatzrechnung f -, Dréisatz m -es;

у трайнм паме́ры dréimal so viel, um das Dréifache;

трайн скачо́к спарт. Dréisprung m -(e)s, -sprünge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тэ́нісны спарт. Ténnis-;

тэ́нісны корт Ténnisplatz m -es, -plätze;

тэ́нісная раке́тка Ténnis¦schläger m -s, -, Schläger m, Rakétt n -(e)s, -e i -s, Racket [´rɛkət] n -s, -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шпа́га ж. вайск. гіст., спарт. Dégen m -s, -;

агалі́ць шпа́гу den Dégen zíehen* [entblößen, zücken];

скрыжава́ць шпа́гі (з кім-н.) die Dégen kréuzen;

фехтава́нне на шпа́гах Dégenfechten n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

эстафе́та ж.

1. у розн. знач. Stáffel f -, -n, Stafétte f -, -n;

удзе́льнік эстафе́ты Stáffelläufer m -s, -;

2. спарт. (палачка) Wéchselstab m -(e)s, -stäbe, Stáffelstab m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)