шлюбава́ць
‘спалучаць каго-небудзь шлюбам’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шлюбу́ю |
шлюбу́ем |
| 2-я ас. |
шлюбу́еш |
шлюбу́еце |
| 3-я ас. |
шлюбу́е |
шлюбу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
шлюбава́ў |
шлюбава́лі |
| ж. |
шлюбава́ла |
| н. |
шлюбава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шлюбу́й |
шлюбу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шлюбу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шматну́ць
‘тузануць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шматну́ |
шматнё́м |
| 2-я ас. |
шматне́ш |
шматняце́ |
| 3-я ас. |
шматне́ |
шматну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
шматну́ў |
шматну́лі |
| ж. |
шматну́ла |
| н. |
шматну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шматні́ |
шматні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шматну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
штаўхану́ць
‘штурхнуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
штаўхану́ |
штаўханё́м |
| 2-я ас. |
штаўхане́ш |
штаўханяце́ |
| 3-я ас. |
штаўхане́ |
штаўхану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
штаўхану́ў |
штаўхану́лі |
| ж. |
штаўхану́ла |
| н. |
штаўхану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
штаўхані́ |
штаўхані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
штаўхану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
штаўха́ць
‘штурхаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
штаўха́ю |
штаўха́ем |
| 2-я ас. |
штаўха́еш |
штаўха́еце |
| 3-я ас. |
штаўха́е |
штаўха́юць |
| Прошлы час |
| м. |
штаўха́ў |
штаўха́лі |
| ж. |
штаўха́ла |
| н. |
штаўха́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
штаўха́й |
штаўха́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
штаўха́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шчупе́ніць
‘зандзіраваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шчупе́ню |
шчупе́нім |
| 2-я ас. |
шчупе́ніш |
шчупе́ніце |
| 3-я ас. |
шчупе́ніць |
шчупе́няць |
| Прошлы час |
| м. |
шчупе́ніў |
шчупе́нілі |
| ж. |
шчупе́ніла |
| н. |
шчупе́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шчупе́нь |
шчупе́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шчупе́нячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
налупі́ць², -луплю́, -лу́піш, -лу́піць; -лу́плены; зак., каго (разм.).
Набіць каго-н.; налупцаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пренебре́чь сов.
1. пагрэ́баваць; (отнестись с презрением) адне́сціся з пага́рдай;
2. (оставить без внимания) занядба́ць (каго, што); не звярну́ць ува́гі (на каго, на што).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
інсінуа́цыя
(лац. insinuatio = ліслівасць, падлашчванне)
злосная выдумка, паклёп з мэтай зняславіць каго-н.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кампраметава́ць
(фр. compromettre)
знеслаўляць каго-н. чым-н., наводзіць цень на яго рэпутацыю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
карумпі́раваць
(лац. conrumpere)
падкупляць каго-н. грашыма або іншымі матэрыяльнымі дабротамі (гл. карупцыя).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)