вы́ручка
1. (действие) вы́ручка, -кі
2. (деньги) вы́ручка, -кі
прие́хали из ба́нка за вы́ручкой прые́халі з ба́нка па вы́ручку.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́ручка
1. (действие) вы́ручка, -кі
2. (деньги) вы́ручка, -кі
прие́хали из ба́нка за вы́ручкой прые́халі з ба́нка па вы́ручку.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
казённый
казённая земля́ казённая зямля́;
казённые де́ньги казённыя
казённое обмундирова́ние казённае абмундзірава́нне;
казённое воспита́ние казённае выхава́нне;
казённый язык казённая мо́ва;
казённая пала́та казённая пала́та;
казённая часть казённая ча́стка;
казённый дом казённы дом;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Aes debitorem leve, grave inimicum facit
Невялікі доўг робіць даўжніком, а вялікі ‒ ворагам.
Небольшой долг делает должником, а большой ‒ врагом.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
Bonum initium est dimidium facti
Добры пачатак ‒ палова справы.
Хорошее начало ‒ половина дела.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
адступно́е, ‑ая, ‑ое.
1. Які прапануецца каму‑н. за згоду адступіцца, адмовіцца ад каго‑, чаго‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыхарашы́цца, ‑рашуся, ‑рошышся, ‑рошыцца;
1. Апрануцца прыгожа, хораша, лепш, чым раней, чым звычайна.
2. Надаць сабе больш прыгожы, прыгажэйшы выгляд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
судзе́йскі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да суддзі (у 1 знач.).
2.
3. Які мае адносіны да суддзі (у 2 знач.), належыць яму.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ertrág
1) прыбы́так, утаргава́ныя
éinen ~ líefern дава́ць дахо́д
2) ураджа́й, ураджа́йнасць
3)
~ an Milch удо́й малака́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Mámmon
der Götze ~ залаты́ цяле́ц;
dem ~ frönen служы́ць мамо́не, пакланя́цца залато́му цяльцу́;
der schnöde ~
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ку́рыца, -ы,
1. Свойская птушка, якую разводзяць для атрымання яек і мяса.
2. Самка птушак атрада курыных.
3. Мяса курыцы; кураціна.
Класціся спаць з курамі — вельмі рана.
Курам на смех — пра што
Куры засмяюць каго — пра таго, хто робіць што
Куры не клююць — вельмі многа (звычайна пра
Мокрая курыца — пра растрывожанага, спалоханага або бязвольнага, бесхарактарнага чалавека.
||
||
Курыная слепата —
1) тое, што і кураслеп;
2) хвароба вачэй, калі чалавек не бачыць пры слабым святле, асабліва ў прыцемку.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)