Перасадзіць у другое месца вялікую колькасць чаго‑н. Наперасаджваць кветак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скуралу́пня, ‑і, ж.
Разм.Месца, дзе забіваюць жывёлін, прызначаных на забой, і здзіраюць з іх скуру.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
hobo
[ˈhoʊboʊ]1.
n., pl. -bos or -boes
1) бадзя́га -і, бомж бамжа́m. & f.
2) вандро́ўны рабо́тнік
2.
v.i.
1) бадзя́цца
2) перабіра́цца зь ме́сца на ме́сца ў по́шуках пра́цы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
situation
[,sɪtʃuˈeɪʃən]
n.
1) ме́сцазнахо́джаньне, ме́сцаn.
Choose an attractive spot for our camp — Вы́берце прыго́жае ме́сца для на́шага ля́геру
2) абста́віны pl. only, сытуа́цыя f.
3) стано́вішча n., пра́ца f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
зру́шыцца
1. sich verschíeben*; sich in Bewégung sétzen (пачацьрухацца);
2. (наблізіцца) zusámmenrücken vi (s);
◊
не зру́шыцца з ме́сца nicht vom Fleck [von der Stélle] kómmen*;
спра́ва не зру́шылася з ме́сца die Sáche kam nicht vom Fleck
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
шво, ‑а, н.
1.Месца злучэння сшытых кавалкаў тканіны, скуры і пад. Парвацца ў шве.// Спосаб шыцця, вышыўкі. Няроўнае шво. Сцябліністае шво. □ Усё гэта [адзенне] было пасшывана суровымі ніткамі, шво скрозь было буйное, раскідзістае.Чорны.
2.Месца злучэння частак чаго‑н. Шво цаглянай кладкі.// У тэхніцы — месца шчыльнага змацавання зваркай, кляпаннем і пад. асобных частак якіх‑н. канструкцый, збудаванняў і пад. Шво шырокае, заўважае Павел Клімко, тарэц крыху змешчаны з восі бэлькі.Мыслівец.// У хірургіі — месца сшывання краёў раны рассечанай тканкі. Разышліся швы.
•••
Рукі па швахгл. рука.
Трашчаць па ўсіх швахгл. трашчаць.
Трымаць рукі па швахгл. трымаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЗЭ́ДЛІК,
у беларусаў невялікі ўслончык, які часам рабілі з карэнішча ці камля з 3—4 адгалінаваннямі-ножкамі, з круглым ці квадратным сядзеннем. Саступіў месца табурэту і ў наш час амаль выйшаў з ужытку.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ІА́РУ, іалу,
у егіпецкай міфалогіі замагільны свет, месца асалоды для душ памерлых фараонаў. Паводле пазнейшых уяўленняў, І. — райскія палі пад зямлёй, на якіх працуюць і атрымліваюць асалоду ўсе душы памерлых, апраўданыя судом Асірыса.