зрухну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., каго-што.

Разм. Скрануць, зрушыць. Зрухнуць з месца стол.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мару́днасць, ‑і, ж.

Уласцівасць маруднага. Маруднасць, з якой машыны праходзілі месца нядаўняга разгрому, пачынала нерваваць [маёра]. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даскрэ́бціся, ‑скрабуся, ‑скрабешся, ‑скрабецца; ‑скрабёмся, ‑скрабяцеся; пр. даскробся, ‑скрэблася; зак.

Разм. Скрабучы, дасягнуць якога‑н. месца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дастрачы́ць, ‑страчу, ‑строчыш, ‑строчыць; зак., што.

Скончыць страчыць (шыць); прастрачыць да якога‑н. месца. Дастрачыць каўнер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напераса́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Перасадзіць у другое месца вялікую колькасць чаго‑н. Наперасаджваць кветак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыка́зчыцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прыказчыка; такі, як у прыказчыка. Прыказчыцкае месца. Прыказчыцкія манеры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

радыёрэпарта́ж, ‑у, м.

Перадача па радыё непасрэдна з месца дзеяння. Радыёрэпартаж з аэрадрома аб сустрэчы касманаўтаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скуралу́пня, ‑і, ж.

Разм. Месца, дзе забіваюць жывёлін, прызначаных на забой, і здзіраюць з іх скуру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hobo

[ˈhoʊboʊ]

1.

n., pl. -bos or -boes

1) бадзя́га -і, бомж бамжа́ m. & f.

2) вандро́ўны рабо́тнік

2.

v.i.

1) бадзя́цца

2) перабіра́цца зь ме́сца на ме́сца ў по́шуках пра́цы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

situation

[,sɪtʃuˈeɪʃən]

n.

1) ме́сцазнахо́джаньне, ме́сца n.

Choose an attractive spot for our camp — Вы́берце прыго́жае ме́сца для на́шага ля́геру

2) абста́віны pl. only, сытуа́цыя f.

3) стано́вішча n., пра́ца f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)