неадушаўлёнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць неадушаўлёнага. Неадушаўлёнасць прадметаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неактуа́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць неактуальнага. Неактуальнасць праблемы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неапрацава́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан неапрацаванага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неаспрэ́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць неаспрэчнага. Неаспрэчнасць доказаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

невыкана́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць невыканальнага. Невыканальнасць задачы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

невыле́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць невылечнага. Невылечнасць хваробы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

невыраша́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць невырашальнага. Невырашальнасць задачы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

невысакаро́днасць, ‑і, ж.

Уласцівасць невысакароднага. Невысакароднасць ўчынку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

негармані́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць негарманічнага; адсутнасць гармоніі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

негрунто́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць негрунтоўнага. Негрунтоўнасць довадаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)